tandje

Niet alleen mama maar ook Daan had het de laatste dagen wat moeilijk… Niet willen eten, veel huilen en zeuren en ik maar temperatuur meten en pampers checken en eten aanbieden, wiegen voor dutjes omdat Daan enkel huilt voor de grote 3: vieze pamper, honger, moe.
Maar het was niets van dat alles. Gisteren was daar plots een tandje. Jawel, onze jonge vent heeft op 4 maand en half zijn aller eerste tandje doorgekregen. Vandaag is hij terug in zijn normale doen. Ne vrolijke ket als altijd

PND

Het heeft een naam gekregen van de huisdokter. Een (gelukkig nog lichte) post-natale depressie. Ik dacht dat ik ziek was, pijn aan maag, darmen, spierpijnen, moe, doodmoe, altijd maar moe. Maar er is fysiek niets mis met mij. De andere symptomen heb ik de voorbije maanden rationeel genegeerd want ik vind het aanstellerij. Maar toen de dokter het luidop zei was het toch even slikken. 10% van de moeders krijgt het. Als ik alle blogs tel die ik volg, dan moest er wel eentje een PND hebben, ik had alleen mezelf niet meegeteld.

Nochtans heb ik veel meegemaakt wat het in de hand werkt. Wanneer heb je kans om PND te ontwikkelen:
1. een andere ingrijpende gebeurtenis valt samen met komst baby: job verliezen is een zeer ingrijpende gebeurtenis en is op zich al goed om in een depressie te belanden
2. hoge verwachtingen van het moederschap: ja die had ik, heel hoge verwachtingen. Ik zag mezelf als de übermoeder die een hele zomer lang met haar baby’tje in parken en op dijken ging gaan wandelen in het zonnetje. Viel dat even dik dik tegen. Niet alleen wou Daan niet in de wandelwagen, het was een verschrikkelijk warme zomer, te warm om buiten te komen. De borstvoeding ging van geen kanten, etc.
3. zelf iemand zijn met hoge eisen voor zichzelf: tja je persoonlijkheid is je persoonlijkheid he…

Via deze link kan je er nog meer over te weten komen.

Voorlopig krijg ik lichte anti-depressiva, niets zwaar, eerder een soort “upper” om niet verder weg te zinken. Ik sta niet meer op continu in huilen uitbarsten. Verder heb ik toffe gesprekken met een gespecialiseerd iemand, helpt osteopathie voor meer energie te krijgen en heb ik een paar uitstapjes gepland voor volgende week.

Het kan alleen maar beter worden.

En ja, ik heb heel hard getwijfeld of ik dit zou schrijven maar het leven is nu eenmaal niet enkel zonneschijn, er is soms ook regen. En daar moet je dan even door…

fun

zwemmen

Daan en ik zijn vandaag gaan zwemmen samen met oma en dat was PLEZANT!!! Daan en ik (en oma ook) hebben er echt van genoten. t’ is een echt waterkieken. Van zodra hij het water voelde begon hij al te trappelen. De begeleidster van het babyzwemmen was ook gecharmeerd door zijn enthousiasme. Zij was trouwens ongelooflijk, zo rustgevend dat die dame was. Iemand die zo’n effect op mij heeft, straalt pas echt rust uit
Nadien dronk hij nog in het het complex zijn fles pap helemaal leeg om daarna als een blok in slaap te vallen. Thuis at hij dan nog eens zijn groentepap helemaal op en was voor de rest van de dag een super vrolijke vent.
Zeker voor herhaling vatbaar!

geheugen

Mijn geheugen is toch niet meer wat het geweest is zenne. Ik kan gewoon mijn blog onderwerpen niet meer onthouden. Het gaat als volgt: ik lees iets, zie iets, denk aan iets, bedenk “cool, daar moet ik over bloggen, dat vind ik leuk en dat zouden andere mensen misschien ook willen weten, lezen, hun mening over delen”. Tegen dat ik dan aan mijn PC zit ben ik het gewoon vergeten, of weet ik de clue niet meer, of waarom ik nu net daarover wou bloggen. Het jammere ervan is dat ik dan eindig met leuke dingetjes over Daan te posten, wat wel leuk is, maar nogal eenzijdig. Dit is mijn blog, niet mama’s blog over Daan…
Alsnog toch een paar dingetjes die ik heb kunnen onthouden:
1. Zouden politici Knack lezen en soms eens beseffen dat wat daar staat vaak gewoon de waanzinnige waarheid is en dat ze zich zouden moeten schamen?
2. Dat het Parlement 13 oktober van start is gegaan en nu al terug met vakantie gaat en dat de presentatrice van Villa Politica daar niets over durfde te vragen aan Patrick Dewael (kamervoorzitter) om hem niet boos te maken: Kritische pers??? where are you, ha ja bij Knack, misschien moeten die eens een televisieprogramma maken
3. ik oude “recente” boekjes (knack) had meegenomen naar mijn kinesist omdat het meest recente magazine in de wachtkamer dateert van 2002 en hij net als ik mijn goed hart laat zien, zelf nieuwe knacks had gelegd
4. ik geïnvesteerd heb in een pantone kleurenboek omdat de kleur op mijn scherm nooit dezelfde is dan in druk, dat ik extra heb uitgekeken dat er een rgb of cmyk vermelding zou bijstaan, blijkt nu dat in die gids enkel een icoontje staat dat het kan omgezet worden in cmyk of rgb maar ze zeggen niet hoe. grrrrrr. Idioot die ik ben kijk ik uiteraard pas nu naar de website van pantone zelf om erachter te komen dat ze een pantone BRIDGE hebben, een kleurenboek met de cmyk en rgb kleur bij :-/ om mottig van te worden want dat grapke kost wat
5. mijn poetsvrouw haar hand heeft overbelast en ik dus vandaag heb moeten zelf kuisen, wat ik absoluut niet graag doe, maar ik ben een beetje compulsief en kan geen vuil zien liggen
6. ik DRINGEND het gras nog eens moet afdoen vooraleer er een minidorp in kan worden gesticht
7. ik iets moet vinden om de mollekes die in mijn aangemetste plantenbak zitten vriendelijk maar toch doortastend te verwijderen uit dien bak want die eten alle wortels van mijn groenhoudende plantjes op
8. mijn oleander dringend meer grond in zijn pot moet hebben
9. niet begrijp waarom mensen (zoals vanmiddag) perse 40 willen rijden als je 70 mag!!!
10. Al onze doopsuiker eindelijk de deur uit is
11. ik volop aan het solliciteren ben en dat ik gisteren mij bijna heb verslikt waar ik ben gaan solliciteren. Ik ga boos zijn als ik niet word weerhouden (ego), maar in geen honderd jaar daar ga werken. Van de 5 sollicitanten die waren weerhouden waren er maar 2 komen opdagen! waarvan mijn tegenkandidaat een man van in de 40 was die stripboeken las en zijn bokes meehad. Toen ik hem vroeg of hij zin had om na het eerste deel van de sollicitatie mee brussel even in te trekken kreeg hij ter plaatse een hartaanval. Ik hoop voor hem dat hij de job krijgt. Hij zou passen op het departement. Ik ben de stad ingetrokken en heb lekker moleculair gegeten in het Horta cafe aan het stripmuseum.
12. Morgen 3de poging K&G hopelijk heeft de arts nu wel zin om spuitjes te zetten, en anders ga ik naar de kinderarts en vraag mijn geld terug aan K&G.

Thats all for now folks

Frustratie

Daan is nu 4 maanden. Ongelooflijk maar waar. En dat is niet plezant, voor hem dan. Want:

1. je mag al wel groentjes eten maar nog niet zelf
2. je wil wel vooruit of achteruit maar voorlopig is het nog wat gebroddel draaien, rondspinnen rond hoofd als as, of op je rug schuiven van A naar B
3. je wil de wereld zien maar langer dan 10 minuten op je buik met ne keer gaat nog niet
4. je wil wel spelen met je speeltjes maar sommige dingen zijn nog een beetje groot en lomp voor die kleine handjes en je kleine mondje dus dat lukt allemaal niet zo aardig

Dus rest er ons niets meer buiten de boel gewoon afbreken. Jawel, Daan duwt/gooit speeltjes uit het park, snokt zo hard aan zijn parkversiering dat het ding echt afziet en zijn knisperboekjes zijn bijna opgegeten.

Het leven kan hard zijn

groentjes

Dat we rond 4 maand met groentjes gingen beginnen stond al vast van in het begin. Het is een beetje een “geloven” kwestie, waar ik de antropologische filosofie volg, namelijk dat men in tribes ziet dat de natuurlijke leeftijd waar moeders hun babietjes te beginnen “kus-voeden” (eten in hun mond fijnmalen en dan het al “kussend” in hun baby hun mond voeden) rond 4 maanden is. In principe ging ik pas volgende week starten met groentenpap maar ik verveelde mij gisteren en omdat ik ervan uitging dat de eerste keren toch meer geknoei is dan eten, ben ik er gisteren dan toch mee begonnen. En wat bleek, Daan is een grote fan van groenten. En at zowaar het hele potje leeg, en dus zonet opnieuw. Om daarna nog een halve fles leeg te drinken. Ik ben nog steeds verbaasd.

Hierbij wat leuke beeldjes

Op een gegeven moment trok hij de lepel gewoon uit mijn hand om hem zelf af te likken…

sex

Wees eerlijk, je bent onmiddellijk nieuwsgierig met zo’n titel. Ik ga het hier niet hebben over sex na de bevalling, alhoewel dat ook een blog verdient , maar over sex in onze samenleving. Ik worstel vandaag met hoe onze samenleving bijna uitsluitend daarrond draait. Het laatste boek van Goedele Liekens verhelpt daar niet aan. Deze week stond er in knack (nr42 van 14 tot 20 oktober 2009 p. 16 tot 20)  een heel artikel over de strijd tegen kinderporno. De nieuwste trend… babietjes. Kinderverzorgsters in creches fotograferen babietjes en verkopen deze foto’s online. Ik kan je vertellen dat het niet heeft geholpen in mijn weerzin om Daan naar de creche te sturen. Who the f**k are these people! Hebben die geen integriteit, geen normen en waarden? Laatst nog een ad gezien voor een niet nader genoemd kledingmerk (ik zou niet willen dat ik mijn blog moet verwijderen omdat ik een merk beledig cfr. Koen Delvaux) waarvan het model niet ouder kan geweest zijn dan 13 jaar. Niet omdat haar lichaam absoluut geen vorm had, maar die blik, die blik waaruit duidelijk haar leeftijd blijkt. Op Discovery Travel loopt er vandaag ook een serie Todlers and Tiara’s. Wel, daar dus loopt het voor de eerste keer mis. Kleuters van twee die worden gespraytanned, in mini bikini’s een podium worden opgestuurd om te paraderen voor allemaal volwassen mannen en vrouwen die deze kleuters dan beoordelen(!!!) op voorkomen en stijl. Het is echt de wereld op zijn kop. Of misschien ook iet. Misschien ligt het aan ons, die in een kleine prachtige beschermde omgeving zijn mogen opgroeien, ver weg van dit soort zaken. Zonder grijpgrage venten, vettige priesters, moeders die hun ogen sluiten of het zich niet aantrekken, … Nu nog mijn eigen kind beschermen…

gevangene

Ik ben echt ten einde raad. Ik ben gewoon gevangene van mijn eigen huis/kind.
Iedereen die kindjes heeft en naar buiten kijkt, krijgt spontaan zin in een lekkere boswandeling, baby lekker ingeduffeld, mama met flinke pas de wandelwagen voortduwen, knisperende bladeren onder de voeten en wielen, niets dan vrolijke gezichten ware het niet dat Daan NIET maar dan ook echt NIET in de buggy wil. Die zet het dan onmiddellijk op een krijsen, de laatste tijd probeer ik dan toch 5 minuten te wandelen met de ijdele hoop dat hij het dan wel leuk zal beginnen vinden, maar niets is minder waar. Hij krijst dan gewoon nog harder, en harder tot ik het niet meer kan uithouden, hem uit de wandelwagen haal, op mijn arm neem en zo terug naar huis loop. Mensen die niet beter weten zouden me kunnen verdenken van kindermishandeling.
Dit is echt echt triestig en ja ik heb zo’n draagzak maar om daar nu een uur met te gaan wandelen, dat is het ook niet, en daarmee naar de winkel heb ik ook al gedaan maar dan ben je gewoon een muilezel.
Weet je, toen hij nog geen maand was en niet in de draagwieg wou zei de kinderarts en vroedvrouw dat hij gewoon wat ouder moest zijn, dat hij zich wat verloren voelt, ondertussen is hij 4 maand en hij wil het nog steeds niet
Alle wijze raad welkom

hazelnotenbrood

Jawel dames en heren, ik heb mij gewaagd aan een bak experiment. Hazelnotenbrood…
Ik heb namelijk van mijn moeder enorm veel lekkere verse hazelnoten gekregen en vond het een beetje jammer die allemaal gewoon naar binnen te spelen.

Receptje
* 125 g bloem (tarwebloem)
* 125 g bloem (roggebloem)
* 0.5 dl melk (halfvol)
* 1 dl water
* 20 g gist
* zout
* 10 g boter (bakboter)
* 130 g hazelnoten

De gist oplossen in een weinig lauw water.

De bloem, samen met de melk en drievierde van het water met de gist, de boter en het zout tot een soepel deeg kneden. Indien nodig nog wat water toevoegen. Kneden tot het deeg goed loslaat van het werkvlak.

Onder een doek een half uurtje laten rusten en er vervolgens voorzichtig de gehakte noten onderkneden.

Nogmaals een half uurtje laten rusten en vervolgens een bol vormen met het deeg.

Op een beboterde bakplaat leggen en nog 45 minuten laten rijzen onder een doek.

Tenslotte in 30 minuten bakken in een hete oven van 225 graden

het resultaat:

en het smaakt overheerlijk!!!