vliegen

Ze beginnen te bevallen gelijk vliegen, alleen ik moet nog wachten… Alles staat klaar. De mooie wieg die mijn mama heeft gemaakt beneden als pronkstuk, boven de familiewieg van de kant van mijn vriend. Ik heb vandaag mijn kast terug eens bekeken mbt normale kledij, heb de zwangerschapskledij al wat uitgesorteerd, de geleende stukken mogen bijna terug naar rechtmatige eigenaars. Alle knuffels hebben ondertussen ook een wasbeurt gekregen en mijn valies staat nu echt klaar. De enveloppen zijn voorzien van postzegels en etiketten, de suikerbonen zijn klaar, de lijsten allemaal nog eens gecheckt, de laatste gesprekken met de vroedvrouw die mij gaat begeleiden (soort achternicht/tante van mijn vriend) zijn achter de rug. Het is dus echt de laatste rechte lijn. Nog 9 dagen en dan ben ik op mijn uitgerekende datum. Spannend!!!

verveling

het is officieel, ik verveel mij te pletter. Niet dat er niet genoeg dingen zijn om te doen, het is gewoon dat ik mij niet meer kan concentreren om een boek te lezen, bezig te zijn met mijn grafische vormgeving of wat dan ook. Van zodra ik achter mijn pc kruip (zoals nu) dan begint mijn zoontje te stampen en hotsen en mij letterlijk pijn te doen omdat hij dan (denk ik) niet genoeg ruimte meer heeft. Het enige dat nog doenbaar is, is winkelen of tv kijken. Het jammere aan het eerste is dat ik nu geen geld kan uitgeven omdat het voor nieuwe leuke kledij voor mij nog te vroeg is (hoogzwanger gaan kleren shoppen is geen goed idee) en het jammere aan het tweede is dat ik ongeveer alle herhalingen van How it’s Made heb gezien, Trinny and Suzannah mijn ondertussen de strot uitkomen en dat Saving Babies er net over is. Voor een film kan ik me gewoon niet lang genoeg leggen/zetten. En dus is het officieel Ik Verveel Mij Dood. Ik weet het, ik hoor ervan te genieten en te rusten want strakjes is dat boeleke daar en dan staat mijn leven op mijn kop. Maar terug op mijn buik/rug kunnen slapen, geen duizend keer meer naar de WC moeten en terug in mijn gewone kledij en schoenen kunnen sounds like music to my ears en dan neem ik dat zoontje en de ongemakjes van het nieuwe moederschap er met veel plezier bij!!!

gynaecoloog

Vandaag was dus mijn laatste bezoekje aan de gynaecoloog voor 22 juni. Vandaag was een beetje een speciale dag want ik ging de uitleg krijgen van de bevalling en een bekken onderzoek etc etc. Dus ik was wel een beetje in spanning voor vandaag…
Spannend was het dus niet. Mijn babytje doet het prima, dat fameuze bekken onderzoek heeft denk ik net geen 30 seconden geduurd waarna ik te horen kreeg dat ik een goed wijd schaambeen heb en niet te veel bekkenbodem spieren en het hoofdje perfect is ingedaald en … dat was het dan. Voor de rest zit er niets anders op dan wachten tot 22 juni want mijn “sterrenkijker” (hij lag vandaag met zijn gezichtje naar mijn buik wat voor de bevalling niet zo goed is maar niet iets is om mij zorgen over te maken omdat mijn ventje nog rondhoost in mijn buik alsof het een racetrack is) ligt zo gezellig nog in mijn buik dat ik hem eerder niet moet verwachten. De gynaecoloog vertelde daarna doodleuk dat als de bevalling zal verlopen zoals mijn zwangerschap ik mij mag voorbereiden op een vlotte bevalling van ongeveer 16 uur (weeën, arbeid en persen inbegrepen) en dat ik best wachte tot ik regelmatige weeën had (om de 5 min) voor naar het ziekenhuis te komen.
Ik stel, naief als ik ben, nog een vraagje over die bekkenbodemspieren want ik begrijp het allemaal niet goed meer, ik dacht dat er veel hebben juist goed was voor de hele handel daar beneden omhoog te houden waarop hij lakoniek zei “bekkenbodemspieren, kweek die maar na je bevalling” (blijkbaar als je veel hebt paardgereden of gymnastiek hebt gedaan kan je nogal stevige bekkenbodemspieren hebben die als je moet bevallen moeilijk te ontspannen zijn en daarom is het dus beter “normaal” gespierd te zijn daar beneden).
Om maar te zeggen dat ik dacht dat er veel meer eieren gingen worden onder gelegd maar als alles goed is en goed gaat is er weinig te vertellen en dus zit ik hier nu een beetje verdwaasd dat het dus dit maar was. Des te beter uiteraard maar zo een beetje meer tamtam had leuk geweest 🙂
Dus 22 juni, here we come.