spoed

Het is me mijn weekje wel geweest vorige week.

Op woensdag werd ik voor de eerste keer tante. Lotte, de dochter van de zus van mijn man, zag die dag het levenslicht.

Bij dat soort gebeurtenissen hoort natuurlijk doopsuiker waarvan Daan zich stiekem van had tegoed gedaan. Het was daarnaast ook behoorlijk druk en warm in het ziekenhuis. We waren dan ook niet verbaasd toen we ’s avonds het avondmaal en de chocolade terugzagen.
Jammer genoeg bleek het niet te gaan over zich “ziek-eten” maar over buikgriep want twee dagen later gaf hij nog steeds alles over.
Dus vrijdag trekken we naar het St-Vincentius naar spoed omdat ze dan onmiddellijk kunnen bloed trekken ed om te kijken hoe het ermee is. Daan drinkt flink een ORS brouwsel met bananensmaak en met wat goede raad en moed mogen we terug naar huis. Oef… of toch niet. Want thuis geeft Daan terug alles over, ook na het krijgen van Motilium. We bellen opnieuw met het ziekenhuis en die vragen ons van asap terug te komen. Zijn waarden waren al niet goed en waren nog gezakt.
Het wordt een baxter aka wondermiddel. Want de volgende dag is Daan al een heel stuk beter. Na nog een dagje observatie wordt besloten dat hij klaar is om naar huis te gaan. Deze keer geen terugval meer.

Het slachtoffer:

En dus was dat onze eerste kennismaking met de dienst Pediatrie van het St-Vincentius Ziekenhuis in Antwerpen. Waar we een schitterende service hebben gekregen.

Advertenties

Ziek

We hebben het weekend dan toch overleefd… Ik voelde me vorige week niet echt in mijn sas en onzen Daan voelde dat maar al te goed. Als mama zich niet goed voelt dan voelt het hele gezin zich niet 100%. En boy oh boy. Tegen zaterdag middag had ik 39° koorts en zweette ik mij letterlijk te pletter. Toen na twee Dafalgans en 5 uur diepe slaap om middernacht mijn koorts piekte tot 39,5° besefte ik dat er iets goed mis was. We hebben er de volgende dag de dokter van wacht bijgehaald die er op stond te kijken gelijk nen hond op een zieke koe. Het waren wat teveel symptomen bij elkaar en hij vond het wat moeilijk om een diagnose te stellen. Het kon Mexicaanse Griep zijn maar ook een borstontsteking of misschien iets met mijn baarmoeder. Ik was er in ieder geval niet gerust in. Dus wij naar spoed. Daar hebben ze duidelijk vastgesteld dat het geen Mexicaanse griep was maar wel een infectie van waarschijnlijk mijn borst. Echt 100% uitsluiten konden ze niet maar daar die pijn deed en er rood uitzag zal het dat wel zijn… Een paar dafalgans later en een gestarte antibiotica kuur is mijn koorts gezakt en ben ik terug helder bij geest. Strakjes moet ik terug op controle om te kijken of de infectie verbetert of niet. We zullen zien.