borstvoeding

Ga ik hier een potje zagen zekers! Na al dat geklaag de eerste keer dat BV geven niet lukte, ga ik nu een potje klagen dat het wel lukt.

Voordelen:
1. ge hebt altijd en overal eten bij
2. het is ongelooflijk zalig om uw klein kindje zo snel te kunnen sussen, tet in de mond en gedaan gehuil
3. geen flesjes, geen spenen, geen nutrilon, geen flessenwater, geen hysterisch gehuil omdat je nog 30 sec moet wachten tot het flesje warm is.
4. ’t is ongelooooooflijk goed voor uwen baby

maar dan de nadelen, dat waar me dunkt, niemand het over heeft…
1. lekken, ik smos en lek dat het geen naam heeft en we zijn ondertussen al 4 weken ver. Als Mauro durft wat later zijn met zijn eetwens dan vullen mijn borsten zich als kalabassen en als hij dan een teug neemt dan spuit die melk eruit, verslikt hij zich, laat los en ondertussen blijft die melk stromen gelijk de watervallen van Coo
2. pijnlijke/geblokeerde melkkanalen door niet goed drinken van de baby of zoals ik, het dragen van een BV-BH met beugel. 1 dag heb ik heb gedragen en het was prijs. Een pijnlijke rode plek die je dan moet laten leegdrinken (WHAAAT! ) Dat doet dus zeer he.
3. geen aangepaste kledij… thuis kan ik nog een topje helemaal naar omhoog trekken maar “en plain public” is dat er misschien wat over. Ik heb twee hemdjes om over die topjes te doen en 1 echt borstvoedingsshirt. Ik heb nu nog twee t-shirts bij besteld en nog een extra BV-BH ZONDER beugel bij boob’snburbs maar dan nog. Ik heb nu bijna mijn figuur terug, ik wil mijn geld uitgeven aan leuke winterkledij en niet aan BV-tshirts…
4. eenzaam, ’s nachts. Want er is er maar één die eten kan geven, moi. en ’s nachts valt dat al ne keer zwaar. Bij Daan wisselden we al eens af.
5. pijnlijke tepels… en ik ben dan nog van de gelukkige soort die geen kloven of zo heeft. Maar gewoon op het einde van de dag en ’s nachts, na soms een hele dag “op verzoek” voeden, I just want my boobs back! Die eerste teugen kunnen dan zo venijnig zijn en de andere tepel doet dan gewoon mee (toeschietreflex) grrr.
6. ge moogt nog steeds niet drinken!

Aan opgeven denken we helemaal nog niet, aan hier en daar een flesje afkolven al wel.
’t is dat hij zo enorm groeit en vooruit gaat en het wel geweldig is dat je altijd kan sussen. Een hikje, een protje, een kakje dat scheef zit, hup wat melk erin en we zijn ervan verlost.
Maar toch, die ellendige miscommunicatie over het wel en wee van BV geven is godgeklaagd. Bij deze hebt u ook eens een andere kijk op de zaak.

(ge)fles(t)

de ene fles is de andere niet…
Vandaag zijn we naar de kinderarts geweest. Kwestie van alles eens te laten controleren en wat advies te krijgen. De kinderarts heeft ons verteld dat we niet het makkelijkste baby’tje hebben. Daan is inderdaad overgevoelig voor prikkels en een zeer nieuwsgierig ventje. Dat wil zeggen dat hij dan ook snel overprikkeld is of aan de andere kant snel verveeld is en dus steeds nieuwe prikkels wil. Eénzelfde houding te lang is dus niet genoeg. Bij Daan wil dat zeggen dat hij elke 5 minuten iets anders wil… Vermoeiend vooral voor mama en ook wat voor papa. Daarnaast heeft hij veel last van krampjes van de vele lucht die hij hapt tijdens het eten. We hebben de raad gekregen een andere fles te gebruiken. Wij dachten dat we er goed aan hadden gedaan de flesjes van Avent te gebruiken omdat die vertellen dat deze ideaal zijn om te switchen tussen borst en fles, ons aangeraden door de lactatiedeskundige van het ziekenhuis. Maar blijkbaar is de speen niet geschikt voor alle kindjes, zeker niet voor onrustige gulzige drinkers zoals Daan met een klein mondje en ingetrokken onderlipje. Dus kregen we het merk Dodie mee of Dr. Browns. Die Dr. Browns zijn splinternieuw met speciaal ventiel in ter voorkoming van krampjes etc.
Maw, de ene fles is de andere niet en de ene baby is de andere niet. Dus thumbs up voor Dodie en Dr. Brown. We zijn beide flessen aan het proberen en aan het kijken welke de beste is.

We hebben ook advies over de fopspeen gekregen omdat ons ventje ook daar niet altijd even gelukkig met is. Vandaag gebruiken we de Difrax combi, je moet op een gegeven moment kiezen en die platte tutten die speekt hij gewoon terug uit. Van de kinderarts kregen we het advies van een oldfashion speen te gaan halen omdat dat voor baby’tjes als Daan goed in de mond zou worden genomen en het die zijn die ze in het ziekenhuis gebruiken bij prematuurtjes of echt ontroostbare babies.

Het ziet er niet uit maar hier een fotootje van Daan met old fashion speen (90 cent bij de bandagist)

old fashion fopspeen

handdoek

vandaag gooi ik de handdoek in de ring. Ik geef het borstvoeding geven op. Bedankt aan iedereen voor de aanmoediging maar we hebben met ons drietjes besloten dat dat het beste is. Daan is nooit verzadigd, eet zo vaak op een dag dat hij amper aan slaap toekomt en dus mama ook niet. Hem borstvoeding geven uit de fles lijkt een oplossing maar ik zie het kolven niet zitten. Ik voel me elke keer een uitgeperste citroen. Dus strakjes ga ik naar de apotheek voor zijn eerste voeding en gaan we zachtjes overschakelen. 1 voeding per dag naargelang mijn melkproductie. Ondertussen zijn we gestart met het inbakeren van Daan voor het slapen gaan wat een ongelooflijk effect heeft. Wij hebben het miracle blanket van Red Castle maar je hebt ook van puckababy een soort slaapzak. Ik vind het enerzijds jammer voor mijn ventje maar blijkbaar heeft hij het nodig want hij vindt het ook niet erg. Zolang hij maar lekker knus kan liggen is het ok voor hem.

borstvoeding (2)

Mijn kleine ukkepuk heeft de borst gevonden, met en zonder tepelhoed. Naar gelang hij er zin in heeft. Ze hadden mij in het ziekenhuis verteld dat sommige baby’s na 3 weken, als ze wat steviger zijn, plots wel terug aan de borst willen eten en terug happen en die van mij heeft dat begrepen.
Dus voor al die toekomstige mama’s out there, hier even het relaas van de borstvoedingssaga:

week 0
Daan eet af en toe wel maar meestal niet aan de borst. Mama kolft af wat ze heeft en voedt haar zoontje met koffielepeltje en cup wat ze heeft kunnen produceren. Tegen dag 4 komt de melkproductie goed op gang (met dank aan borstvoedingsthee van Weleda te verkrijgen in de bio winkel) De melk spuit er letterlijk uit. Mijn ventje vindt zo’n cup wel ok en heeft al snel door dat hij met zijn kleine vuistjes dat cupje nog sneller in zijn mond kan gieten met krampen, boertjes etc als gevolg.

week 1
thuis stoppen we met die cups. Daan verslikt zich de hele tijd en we kunnen hem telkens helemaal verschonen omdat hij en wij er gegarandeerd een zooitje van maken. De flessendoppen die we in het hospitaal meekregen om op de kolf flesjes te plaatsen laten teveel melk door waardoor het voeden veel te snel gaat. We trommelen de Mammie op om van de geboortelijst de Avent flesjes te gaan halen omdat dat trager drinkt. We trekken naar de osteopaat om eens te kijken waarom hij niet graag aan de borst ligt. Vooral het liggen dan. De osteopaat verricht wonderen want hij drinkt ter plaatse onmiddellijk van de borst. De vreugde is van korte duur. Thuis wil hij al niet meer. Als hij honger heeft wordt hij bijna hysterisch dus lang proberen heeft geen zin. Van de vroedvrouw krijg ik de suggestie om Daan aan te leggen met tepelhoedjes. Dat lukt aardig en mama denkt dat we zijn vertrokken. Dat weekend ontwikkel ik koorts ten gevolge van een borstontsteking. Ik ben op en kapot. We schakelen terug over op flesjes om mij wat rust te gunnen. Ik kolf ondertussen af gelijk een koe en begin mij ook zo stilaan te voelen.

week 2
Ik ben nog herstellende van de borstontsteking en Daan krijgt al zijn voedingen uit een flesje. Stilaan vermindert mijn melkproductie. Ik ben helemaal de kluts kwijt. In paniek bel ik de vroedvrouw die mij borstvoedingsthee aanraadt of in het slechste geval motilium dat als bijwerking het op gang brengen van melkproductie heeft. Met de thee lijkt het allemaal weer op gang te komen en ben ik terug wat geruster. Ik krijg de raad Daan gewoon meer aan te leggen en dan lukt dat wel. Ik start tegen het einde van deze week terug met de tepelhoedjes en probeer terug meer zelfvertrouwen te kweken. We gaan nog eens naar de osteopaat die nogmaals wonderen verricht met mijn ventje. De vroedvrouw komt nog eens langs en meet en weegt Daan. Alles pikko bello. Mama heeft zeker genoeg melk.

Week 3
Tot vandaag alle voedingen aan de borst met tepelhoedje. Ik vind borstvoeding tijdrovend en zeer intensief. Ik heb het gevoel dat ik niet genoeg melk geef maar de vroedvrouw verzekert mij dat het allemaal prima verloopt. Maatstaf is het aantal plas en kak pampers die elkaar nog steeds goed opvolgen en natuurlijk een tevreden ventje. En ongelooflijk maar waar, hij heeft al een paar voedingen gewoon aan de borst gedronken!
Met mijn man wordt afgesproken dat als ik het eens beu ben ik gewoon moet kolven en dat hij dan wel onze zoon eten zal geven zodat ik er niet altijd mee moet zitten. Dat geeft mij peace of mind, het idee dat ik toch nog zal weg kunnen.

En is het dit nu allemaal waard? Wel ik weet het nog niet goed. Langs de ene kant vind ik het belangrijk om mijn zoon de beste start mogelijk in het leven te geven. Ik ben een believer wat betreft borstvoeding en geloof dat wat de natuur zelf heeft voorzien ook het beste is. Hij heeft geen krampen, geen reflux, geen moeilijke stoelgang, geen koliek en ik kan hem met de borstvoeding rustig krijgen als hij een moeilijk moment heeft. Dus wat dat betreft is het het zeker waard. Aan de andere kant vond/vind ik het vermoeiend, tijdrovend en intensief. Maar misschien is dat ook zo met flessenvoeding en moet ik gewoon nog even geduldig zijn nu het eindelijk allemaal wat op gang komt.

Ik had het graag geweten dat het zo’n battle is. De lessen op voorhand geven je wel de theorie mee maar mij hebben ze niet verteld dat het zo’n hassle kon zijn. En dan mag ik nog niet klagen aangezien geen kloven, spruw, enz.

For all you ladies out there. Het is echt een keuze die je op voorhand moet maken en moet achter staan want anders lukt het niet…

borstvoeding

3 weken al is mijn kleine ukkepuk… Ongelooflijk hoe snel dat vooruit gaat. Ik heb wel een beetje uitgekeken naar deze 3 weken kaap. Hij is nu al wat steviger, er zit al wat meer ritme en systeem in en ik versta hem ook steeds beter en beter. Vanmorgen hadden we het wat moeilijk. Om 6 uur al wakker (jawel dat zijn wij hier niet gewoon) en zeuren tot 8 uur, tot mama hem in een heerlijk warm badje heeft gestopt, hem heeft gemasseerd met lekkere olie en daarna dicht bij haar op de borst heeft genomen in een draagdoek. En toen was het stil. Hij heeft nog 2 keer gegeten maar voor de rest is het nog steeds stil.
Ik vind borstvoeding nog steeds een gedoe. Daan neemt geen tepel in zijn mond. Dat zachte vel is er wat teveel aan. Dus geeft mama de borst met van die tepelhoedjes. Dat gaat vlot, soms zo vlot dat het er gewoon uitloopt maar toch is het een gedoe. De vroedvrouw is langsgeweest en heeft mij verzekerd dat ik niet meer tussendoor hoef te kolven om zeker te zijn dat ik genoeg eten heb. Gewoon Daan aanleggen en alles komt in orde. Hij woog vanmorgen 4kg en meet 55cm. Ik heb in dat boekje van K&G gezien dat hij voor zijn lengte op P50 zit (wat blijkbaar gemiddeld is) maar voor zijn gewicht op P25 wat een beetje laag is… Terwijl ik net vond dat dat gigantisch is. Op 2 weken tijd 600gr bijkomen! Ik kan dat kind toch moeilijk nog meer eten geven. Ik heb nu soms al het gevoel dat ik hem overvoed. Daan geeft niet over, die spuugt gewoon de melk terug uit als hij genoeg heeft. Het is allemaal een beetje verwarrend. Het is ondertussen een heel ventje geworden en ik ben er trots op. Ik ben nu aan het aftellen tot mijn vriendin hier is met haar ukkepuk zodat we samen effe kunnen gaan wandelen.
Gisteren ben ik met de andere vriendinnen nog eens iets gaan drinken en dat deed echt deugd. Ik heb op zo’n momenten absoluut geen behoefte om over baby’s te praten. Ik was zo content om nog eens over werkproblemen en het “grote mensen leven” te praten. Ik moet zeggen dat ik dat wel mis. Ik voel mij er wel een beetje schuldig over. Het lijkt dan alsof ik niet gelukkig ben met mijn zoontje. Terwijl dat uiteraard wel zo is maar ik voel dat ik na het verschonen van 10 pampers, het geven van 8 voedingen en het stimuleren van mijn zoontje om mijn vingers vast te grijpen, oogcontact met me te zoeken, te laten kijken naar zijn nieuwe mobiel etc., ik ook nood heb aan wat stimulans en een goed gesprek. Het ding is ook dat ik graag vertel over Daan en onze avonturen, maar dat ik vaak niet op zoek ben naar goedbedoelde raad of advies. Ik moet gewoon soms mijn ei kwijt over heel dit gebeuren, en niets anders. Het is allemaal wat, zo’n zoon in je leven…

Daan 3 weken

Daan 3 weken

borstvoeding

gisteren was ook ons laatste bezoekje aan de vroedvrouw om na de uitleg over de bevalling en arbeid ook nog wat meer informatie te krijgen over borstvoeding geven. Het werd een geanimeerd gesprek met vooral veel vragen van mijn kant.
Ik vind dat er over veel dingen zeer snel wordt over gegaan. Vragen die ik mij stel: “waarom noemen ze een baby’tje dat met zijn hoofd naar boven ligt een sterrenkijker?” “wie heeft er eerst aan gedacht om de navelstreng langs twee kanten af te binden?” “waarvoor dienen die witte knobbeltjes op het tepelhof” (aka kliertjes van Montgomery die blijkbaar er helpen voor zorgen dat je tepelhof zacht en smooth blijft en een geur verspreiden zodat je baby uit 1000 borsten de jouwe kan herkennen), nog zoiets, je melkproductie loopt gelijk met de vraag van je baby, hoe kan je dan voldoende afkolven voor als je eens wegmoet en je baby bij iemand anders laat?
Ik vond het ook grappig dat zowel de vroedvrouw als gynaecoloog gisteren zeiden, “de bevalling gebeurt op jouw tempo, jij kiest hoe je wil bevallen”… hmmm… nu ik ben nog nooit bevallen, hoe in godsnaam moet ik dan weten hoe ik wil bevallen?! Mijn partner ligt dan half in deuk omdat die het verbouwereerde gezicht van de gyn en vroedvrouw moet aanschouwen en ondertussen begrijpt hoe dat hersensysteem bij mij werkt. Voor mij is kiezen een rationele keuze maken waar je de voor en nadelen in afweegt en dan beslist wat je wil doen. Dat kiezen ook kan betekenen, “je lijf zal wel doen wat het wil doen en je moet je daaraan overgeven” is voor mij vandaag nog iets dat ik niet kan begrijpen. De gyn heeft is naar mij gekeken alla “gij weet nog niet wat er u te wachten staat” en dan naar mijn partner alla “gij hebt er daar een specialleke vast”. De vroedvrouw herpakte zich na twee maal met haar ogen te knipperen en heeft mij overtuigd dat ik het maar gewoon moest ondergaan, dat het eigenlijk niets met zelf kiezen te maken heeft maar dat zij mij wel zouden begeleiden in hetgeen mijn lichaam wil. Ik ben er nog steeds niet helemaal uit maar ik moet wel zeggen dat ik uitkijk naar een blijkbaar ongelooflijke “oerinstinct” ervaring waar mijn lichaam het dus gaat overnemen van dat rationele brein van mij. I’m in for a treat 🙂