kindvriendelijk

Ok, ik ben ook schuldig. Ik begreep het niet dat vriendinnen met kinderen hun telefoon niet opnamen, soms pas dagen nadien terug belden, geen smsjes meer stuurden, plots niet meer meegingen etc. Nu ik zelf mama ben begrijp ik dit uiteraard 100% en moet ik sommigen van hen echt wel proficiat wensen met hun moed om kind van hier naar daar mee te slepen. Ik geraak de deur nog steeds niet makkelijk uit. Nu een baby hebben die niet in de maxicosi wil en ook niet graag in zijn voiture ligt is natuurlijk ook niet bevorderlijk voor buiten willen maar soit dat ter zijde.
Om te komen tot mijn punt dat onze maatschappij absoluut niet kindvriendelijk/mamavriendelijk is. Oh ja we hebben zwangerschapsverlof en ouderschapsverlof maar zoals we weten zijn de meeste werkgevers daar niet happig om. Mijn baas had het best moeilijk toen ik hem ging vertellen dat ik zwanger was en hij maakte daar geregeld een rotte opmerking over. Het is oa. ook één van de redenen dat mijn contract niet meer “kon” worden verlengd… Mijn man grapt leuk maar ook enigzins ernstig dat je als ouders geen tijd meer hebt om je druk te maken in het feit dat onze samenleving niet kindvriendelijk is en dat daarom het rijk is aan de vrijgezellen, kinderloze stellen, mannen/vrouwen die zich niets aantrekken van hun kroost.
Om te beginnen bij voetpaden die zelden breed genoeg zijn en zelden effe liggen en om te eindigen bij de miezerige 15 weken zwangerschapsverlof. Als ik werk vind tegen het einde van mijn zwangerschapsverlof dan is mijn kleintje amper 3 maanden. Dan moet hij heelder dagen naar de crèche! Waarom niet op zijn minst een maand meer zodat je babietje op zijn minst aan de vaste voeding is begonnen. Waarom niet tot 6 maanden, als ze zelfstandig kunnen zitten en rollen en beginnen kruipen zodat ze zich op zijn minst kunnen verplaatsen in de creche ipv overgeleverd te zijn aan de oppasser om hen te verleggen. Ik mag er nog niet aan denken. Ik heb er in Duitsland nog met gelachen, vandaag vind ik het jammer dat we het niet hebben: vrouwenparkeerplaatsen, niet omdat we niet kunnen parkeren maar je hele hebben en houden uitladen met naast je een idioot die zich zo goed als tegen je wagen heeft geparkeerd is niet alles.
Dus als kinderen zo belangrijk zijn en zo waardevol zijn en belangrijk etc waarom hebben we er dan zo weinig aandacht voor hun omgeving en ook de omgeving van de ouders? Zouden er niet wat minder ADHD kindjes in de klas zitten als mama en papa niet voor dag en dauw in de file moeten gaan staan om op een uur te starten met werken en ’s avonds in allerhande opvang moeten blijven omdat mama en papa in de file naar huis zitten? zouden er niet minder leerstoornissen zijn, minder obese kindjes, minder eenzame kindjes? Waarom vergeten we wat we zelf belangrijk vonden tijdens onze kindertijd? Is het geen tijd om aan de alarmbel te trekken?

Advertenties

brood

2de poging broodbakken gestart. Deze keer Ons Kookboek erbij gepakt die 2 pagina’s besteden aan hoe het perfecte deeg krijgen, droge gist opgelost in lauw water en niet gewoon erbij gekapt en daarna er koud water opgedaan, iets meer water bij gedaan, 15 minuten laten kneden. Spannend. Het deeg is nu aan het rijzen maar ik ben hoopvol.

kenwood

Ik heb de Kenwood van mijn meme mogen lenen en dat is ongelooflijk super. Goed 25 jaar geleden gingen ik en mijn nichtjes en neefjes elke woensdagnamiddag naar mijn meme. Zij ving ons op na school. Als ik eraan terug denk besefte ik toen niet hoe jong zij eigenlijk wel was. Zij was toen begin 50 maar voor kinderen is leeftijd iets ongrijpbaar. Ze was onze grootmoeder en daarmee was alles gezegd. Maar nu mijn eigen mama Oma wordt bekijk je dat toch anders. Soit, dit even terzijde.
Maar dus de Kenwood, daar bakte ze elke woensdag (en waarschijnlijk de andere dagen ook) brood mee. Mijn pepe luste zijn brood zwartgeblakerd van boven dus de korsten moesten er van ons wel af maar verder was en is het het beste brood dat ik ooit heb gegeten. Soms mochten we er dan ook ventjes mee maken of sandwichen maar gewoon het proces van het broodbakken en de het rijzen en de kenwood maken de herinnering compleet. En vandaag staat die zelfde Kenwood in mijn keuken. Compleet met alle accesoires en met de originele handleiding en recepten van toen. En vandaag ben ik dus begonnen aan mijn eerste brood. Ik ben er zonet achter gekomen dat ik het nog veel langer had moeten laten kneden en dat ik beter in de toekomst een iets groter brood bak omdat de kneedkracht van de machine beter tot zijn recht komt. Maar dat ter zijde. Wij eten vanavond vers gebakken brood uit de Kenwood van mijn meme. Dat is het belangrijkste.