Baaldag

Onzen Daan had er vandaag echt geen zin in! Het kind kan nog niet stappen laat staan kruipen maar hij kan wel al met het verkeerde been uit bed stappen. De hele dag was hij hangerig, wou hij enkel op mijn arm zitten. Ik ben kapot, mijn armen en benen doen gewoon pijn van het vele rondwandelen en vastpakken. Daarnaast is mijn poging om naar mijn grootmoeder (Daans overgrootmoeder) te rijden volledig in het water gevallen. Hij haat zijn autostoel. Als ik hem daarin zet dan begint hij geheid te krijsen. Van relax vertrekken is er geen sprake. Het oa. de reden dat ik al 6 weken niet alleen buiten kom met Daan. Hij wil niet liggen in zijn draagwieg en niet in de autostoel. Enkel de draagzak vindt hij ok. Ik hoop echt dat het betert. Gelukkig begint hij stilaan zijn wipper leuk te vinden maar het is nog niet van harte.
Nog een uurtje en dan eten en dan slaapritueel en hopelijk morgen een beter dagje…

Advertenties

Baaldag

Vandaag is echt een baaldag. Het begon vanmorgen met een klein akkefietje en I’ve been dragging it along. Alhoewel opgelost en alles koek en ei blijft het klote gevoel van vanmorgen hangen. Ik heb zin om in bed te kruipen en de wereld te vergeten. Ze speelden vanmorgen op StuBru de nieuwe van Beirut en de tranen stroomden over mijn wangen. Ik denk dat ik dringend nog eens een hartverscheurende huilsessie moet inlassen. Dat kan echt opluchten. Alsof je hart en ziel worden schoongespoeld zoals de regen na een warme stoffige dag alles kan verfrissen.

Dus dat wordt een lekkere romantische chickflick vanavond. Misschien Crush met Andie MacDowell of Sweet Home Alabama. Hmmm met zo’n vooruitzicht eindigt dit dagje misschien nog perfect.