Bouw

Prutsers! Knoeiers zijn het!

Mijn man en ik hebben allebei, los van elkaar, op 24 jarige leeftijd een grote renovatie gedaan. Daar er geen geld was voor dure aannemers en architecten beperkte destijds de taak van de architect zich tot het tekenen van het plan en indienen van de bouwvergunning. Aannemers kwamen bij de renovatie slechts sporadisch over de vloer. Vooral voor die werken waar je algemene kennis net te kort schoot (ramen, spuiten van Pur, plakkerij) Voor de rest deden we beroep op het collectieve geheugen van onze vaders en moeders, grootouders, nonkels, tantes en hier en daar een vriend die in den bouw zat. En met veel bloed, zweet en tranen renoveerden we beiden op een redelijke termijn twee mooie woningen waar geen noemenswaardige fouten in zijn gemaakt. Integendeel. Onze daken lagen recht, onze goten hingen recht, onze vloer lag pas.

Maar er zat veel bloed, zweet en tranen in. En dat wouden we deze keer niet. Met Daan en een kindje onderweg ging dat ook wat moeilijk zijn. En het was een nieuwbouw. En met al die nieuwe richtlijnen over ventilatie en isolatie en EPB en veiligheidscoördinatie leek het ons aangewezen een architect onder de arm te nemen en een algemeen aannemer voor tenminste de ruwbouw.

Wekelijks is er werfvergadering. WEKELIJKS worden ALLE details besproken en toch… toch slagen een handvol volwassen mannen er NIET in om onze bouw enigszins ordentelijk te laten verlopen.
Een bloemlezing uit de laatste fratsen:
1. er staat een paal in onze living die geen enkel nut heeft. GEEN ENKEL NUT. Een stalen gedrocht dat GEEN nut heeft. Ze gaan hem omzagen. Was blijkbaar uit esthetisch oogpunt gedaan. Huh, wij waren ervan uitgegaan dat die diende voor steun ed. Niet dus.
2. de regenpijpen moesten worden gepatineerd en blind worden bevestigd. Speciale uitsparingen zijn daarvoor voorzien in de gevel. Blijkt dat ze zinken goten hebben geplaatst en deze hebben bevestigd met beugels die ze IN de muren van de BUREN hebben geboord! Die mensen kwamen half onnozel toen ze ons zagen en wij ook. Moeten ze dus oplossen en vervangen etc.
3. onze dakdoorvoeren hebben ze al twee keer verplaatst, en het is nog steeds niet juist… Ondanks de herhaaldelijke tekeningen van onze architect
4. het dak vliegt, het is te strak gelegd. moeten ze volledig opnieuw doen
5. Er zitten kleurschakeringen in de pannen, sommigen zijn grijs, sommige zwart. Volgens Koramic is dat normaal… Grijs en zwart hé
6. ze hebben de aansluiting met de buren in lood gedaan en dan gebroddeld waardoor het nieuwe dak van onze buren een zooitje lijkt (een goede buur beter dan een verre vriend, we zijn niet goed bezig)
7. onze ramen hebben we in februari besteld bij een ramenmaker die op VOORHAND zijn profielen besteld en deze zelf assembleert. Er zijn een paar wijzigingen gebeurd maar die zijn ondertussen al meer dan 6 weken geleden gefinaliseerd, meerkosten bevestigd. Soit, men ging normaal volgende week maandag starten met de plaatsing. Ware het niet dat de mens die bij ons alles is komen opmeten, pas vorige week onze meerwerken tegoed heeft uitgeteld en pas dan de extra profielen heeft besteld met als gevolg dat de ramen ten vroegste de tweede week na het bouwverlof kunnen worden geplaatst. Wat concreet wil zeggen dat de plakker, de pur, de chapper, de vloerverwarming, … allemaal met 6 weken opschuiven. Yeah!

deze lijst is niet limitatief maar ik ga u niet langer vervelen.
Als we dit ooit nog eens doen, dan kopen we gewoon een kant en klaar huis. Dat enkel nog geverfd moet worden. Of casco, dan kan ik nog een paar dingen zelf kiezen.

Dit kost ons dan misschien geen bloed en zweet maar wel veel tranen en geld. En dat is even erg.

Ik moet mij dus nu mentaal beginnen voorbereiden op een verhuis ten vroegste begin november wat wil zeggen, nog minstens 2 maanden in ons kleine huisje met 2 kinders en 2 volwassenen. En ik keek zo uit naar mijn nieuwe slaapkamer, ver weg van baby gehuil 🙂

 

bouw

Zucht, den bouw…
’t is toch elke keer wat…
Nu is onze ruwbouw NOG NIET af.
Elke keer het werfvergadering is moet er over dezelfde details gepalaverd worden. Alsof ik niets beters te doen heb.
Maar ze zijn begonnen aan het dak, dat is toch al iets. En gelukkig doen we sanitair, ventilatie en elektriciteit zelf.
Na de werfvergadering van vandaag zijn we weer twee weken opgeschoven. En dat is niet goed omdat we dan midden in het bouwverlof vallen voor de chappe wat dom is want als we voor het bouwverlof kunnen laten chappen, dan kan het uitdrogen terwijl er toch geen activiteit mogelijk is. Grrr
Frustratieeee!
Maar volgens mijn architect hoort dat erbij. Blijkbaar heeft die mij niet als projectmanager…

moe

Wij zitten op zondagochtend altijd op de academie en dan hebben we een beetje tijd tussen het inspiratiezoeken door. Heb zonet nog een hele leuke website ontdekt die ik hier graag moet u deel : http://www.ilovebelgium.be/

Ik heb zonet mijn halfjaarlijkse evaluatie gehad. Het zit allemaal heel goed, goed grafisch inzicht, gevoel voor nieuwe composities. Alleen aan mijn typografie moet ik nog werken. En ik moet leren volhouden en niet te snel content zijn.
Jaha, ik weet het wel, ’t is alleen zo moeilijk daar het volledig in mijn persoonlijkheid ligt om graag met nieuwe dingen te starten en dingen die in grote lijnen af zijn ook als af te beschouwen. Maar dat werkt natuurlijk zo niet voor grafische vormgeving.

nog eentje voor te lachen : http://www.kadavy.net/blog/posts/why-you-hate-comic-sans/

Verder zijn we dus gestart met onzen bouw! ongelooflijk maar waar. Er staan zowaar muren en ik kan in mijn eerste verdieping al eens rondwandelen.
Het fotootje is ondertussen al een beetje gedateerd maar dan heeft u toch een idee hoe dat bij ons gaat:

Bij ons bouwen ze dus met volledige muren ipv steen voor steen. ’t is weer eens iets anders

Om dan te komen tot het “moe” stukje.
Wij behoren tot the lucky fews, me dunkt als ik zo rondhoor in mijn omgeving, die ne slechte slaper hebben. Niet zozeer het slapen gaat slecht, het “in”slapen is nogal een probleem.
Daan gaat niet graag slapen. Daan is ook een koppigaard. En van de zeer volhardende soort. De verschrikkelijk volhardende soort. Ondertussen hebben we al meer dan 3 weken geen avond meer voor onszelf gehad, gaat Daan pas slapen omstreeks 22h (wij leggen hem om 20h in bed) wordt hij ’s nachts om 3h nog eens wakker en houdt hij ons dan gemiddeld 2h aan de waggel. O ja, voor dat er hier iemand “laten huilen” suggereert, not an option, Daan geeft dan gewoon lekker alles over en dat is geen pretje…
Na drie weken zeer volhardend te zijn als ouders hebben we vrijdag avond onze wapens neergelegd en de vijand omarmt. Hij slaapt al twee dagen in ons bed. We slapen dan wel slecht, het is beter dan geen slaap.
Maandag nemen we nog eens contact op met Kind en Gezin want nieuwe maatregelen dringen zich op.

bouw

Die plaats waar er nog steeds niets staat is die van ons. Als het zo voort gaat dan denk ik dat we achtereen zullen moeten verhuizen naar een vloerplaat…
Sinds augustus ligt die plaat er al. Gisteren en vandaag gingen B-day (bouwdag) zijn maar nopes. Ha nee, het vriest en voor de onderste laag te metsen mag het niet vriezen. En zo sleept dus onze bouw maar aan. Nieuwe planning voorspelt einde januari onder dak… As if, ik voel het aan mijn wintertenen, dit gaat de koudste, langste, meest ellendige winter worden ooit met als gevolg dat ons huis nog eens maaaaaaanden gaat aanslepen. U weze gewaarschuwd voor nog veel gezaag en geklaag op deze blog…

Bouw (3)

ge zou dan verwachten dat als je een algemene aannemer en architect neemt dat de dingen dan wat vlotter zouden verlopen op je werf. Not. Integendeel, ze gebruiken ons nu als tussen persoon om elkaar in te dekken, de werf achteruit te schuiven, ons meer te doen betalen voor alles wat zij vergeten te voorzien zijn. Daar zijn wij dus niet mee gediend. Dat hebben we dan ook van de week eens gaan uitleggen aan onze architect, die dan vervolgens onze aannemer wat strakker bij de teugels nam, die dan vervolgens naar ons!!! belde om over de architect te klagen. Terug bij af dus. Deze week nieuwe poging om als volwassenen vooruit te geraken ipv de mega impasse waarin we nu aan het belanden zijn…

Bouw(2)

Gisteren moesten ze dus gestart zijn, maar dus niet. Niet omdat de plannen niet klaar zijn of de aannemer niet gereed staat, nee niets van dat. Die mensen bellen ons ondertussen plat met hoe en wat. De reden dat onzen bouw nog geen werf is, is omdat de door de gemeente aangestelde landmeter betonijzers heeft gebruikt om onze kavel af te palen en dat er drie palen ontbreken. Onze aannemer wil namelijk niet starten zonder officiële grenspalen. En gelijk heeft hij want wat blijkt na een kort gesprekje met onze aanpalende buren achter ons (van een reeds bestaande verkaveling), onze buren hebben hun beton van het tuinhuis al op hun stuk gegoten… Goed bezig. Daarnaast hebben de haakse buren al een deel van hun grond laten ophogen tot al op ons stuk grond! Er wordt nu dus druk gebeld naar de gemeente om de landmeter vriendelijk te verzoeken die officiële palen ASAP te laten zetten zodat wij kunnen starten. So far nog geen schot in de zaak. En als hij niet oplet dan vermeld ik hem hier achtereen met naam en toenaam .

bouw

vandaag was het dan zover, den architect, den aannemer, den ingenieur en dien van de grondwerken kwamen samen op ons stuk grond om de laatste afspraken te maken, de nul lijn uit te zetten, de afpaling te checken etc. Allemaal heel tof, alleen wat jammer dat ik ziek ben en het hele gebeuren wat aan mij voorbij is gegaan. Gelukkig moet het moment supreme nog gebeuren. Volgende week maandag starten de graafwerken en dan kraken we een fles champagne op onze officiele start van den bouw en dat wil dan ook zeggen dat er naast Daan er ook veel geblogt zal worden over het vervolg ervan 🙂