Lufa

Vroeger hing dat bij ons in de douche. Ik vond er maar niets aan. Zo’n kleurijke bol om u met te wassen. Als er iemand voor u in de douche was geweest dan was dat ding koud en nat en hing dat daar nog te druppen. Eigenlijk ben ik ook een beetje een vieze en bedacht ik mij gelijk huidschilfers, achtergebleven zeepresten, schimmels etc. Een beetje erover eigenlijk gezien mijn mama een poets manie had/heeft en bij ons alles blonk dat het geen naam had. Om maar te zeggen dat niemand mij een cadeau kon doen met een lufa.
Nu kreeg ik er onlangs één. En omdat hij brandnew was heb ik hem dan maar eens uitgeprobeerd. Man man, wat is dat zalig. Misschien is het omdat mijn douchemomenten tegenwoordig zich beperken tot de uiterst noodzakelijke 5min die ik eraan kan spenderen dat elk hulpmiddel om deze wassensatie de enhancen welgekomen zijn. Of omdat ik ouder ben en het zacht schrubbende effect van de lufa wel kan apprecieëren. Ik weet het niet maar sinds kort ben ik dus absoluut fan van de lufa!

overgrootmoeder

Ik denk dat ze het zelf nooit hebben gedacht maar mijn moeke en meme worden over een paar dagen wederom de overgrootmoeder van een kleine ukkepuk. De laatste weken ben ik al eens vaker binnen gesprongen bij mijn twee oma’s en ben ik meer en meer gaan echt beseffen dat zij net als ik vandaag jong en zwanger zijn geweest. Wat ik vooral ongelooflijk vind is hoe jong mijn moeke (de mama van mijn mama) eruit gaat zien als het over die buik en babietjes gaat. In haar ogen straalt er dan terug een levenskracht die gezien haar gevorderde leeftijd niet altijd meer aanwezig is. Maar vandaag waren ze daar weer die pretlichtjes en de verhalen van destijds. Hoe zij zijn zwanger geweest en van niets wisten. Haar interesse voor dat magische wonder dat zich voor haar 6 keer heeft volstrekt. Ik weet dat ze diep vanbinnen niet liever zou willen dat ik haar als eerste bel om te laten weten dat haar achterkleinzoon geboren is maar die eer laat ik voor mijn eigen mama. Vandaag heb ik haar mijn blote buik nog eens laten zien… zo cool. Nog 4 dagen, ik heb het op haar afscheurkalender genoteerd. Als hij er maandag nog niet is dan moet ik naar de monitor om alles eens te checken. Ze is zowaar meer zenuwachtig als ikzelf 🙂

laatste

Voila, de laatste week is ingezet. Nog exact 7 dagen tot de uitgerekende datum. Dankzij het fantastische Belgische zomerweer lijken de dagen nu echt voorbij te kruipen. Ik hou me echter sterk door veel uitstapjes te plannen zoals vanmiddag, shoppen met mijn nichtje, wat gaan rond jeffen in het shoppingcenter om den boel wat in beweging te houden. Verder vind ik het allemaal gewoon ONGELOOFLIJK SPANNEND. Ik ben zo benieuwd naar hoe het gaat voelen en nieuwsgierig naar dat nieuwe leven. Ik moet zeggen dat de voorbije 9 maanden ik vaak versteld heb gestaan van mijn eigen lichaam, ik enorm gefascineerd de ontwikkeling van dat wezen in mijn lichaam heb gevolgd, ik het waanzinnig vind dat ik een nieuwe mens op deze planeet ga zetten met een eigen identiteit en persoonlijkheid die ik van letterlijk dag 0 ga kennen. Het gedacht dat je elke stap gaat mee beleven, van kruipen naar lopen, van brabbelen naar praten, zelfstandig eten, lezen, schrijven, fietsen, auto rijden, lief hebben, boos zijn, waarden en normen leren, goed en kwaad onderscheiden van elkaar. Het is gewoon maf. Ik word mama…