Wijvenweek: dromen

Ik heb/had vele dromen. Echte dromen en dromen dromen. En alhoewel ik in de dagelijkse omgang zeker niet als een dromerig type zal worden ervaren, toch ben ik een dromertje. Ik kan ergens staan, een mooi landschap zien, een mooie zonsondergang, iets kleins dat mij triggered en dan komen de dromen vanzelf, over prinsen en prinsessen, talentscouts die eindelijk zien wat voor een fantastisch vrouwmens ik wel niet ben, dat ik gespot wordt om het volgende It model te worden, dat ik de lotto win en wat ik daar allemaal mee zou doen. Jawel ik droom wat af.
Er zijn ook dromen die ik graag verwezenlijkt zou zien maar dat is andere koek. U ziet, de enige die in mijn weg staat om mijn dromen te realiseren dat ben ik zelf. En zo.ang ik daar blijf staan, zal ik altijd een gevoel van ongenoegen hebben, iets dat knaagt, dat ik mijn volle potentieel niet bereik. Maar ik kan het op niemand steken, niet dat ik dat niet probeer, enkel ik kan er iets aan veranderen. Maar nu nog niet, ik heb nog teveel excuses, kindjes, huis, verhuis, … Er komt een dag dat de excuses op zijn en dan, dan realiseer ik miljn dromen…

Advertenties

dromen

man man, wat ik allemaal droom de laatste tijd. Sinds mijn zwangerschap droom ik geregeld (bijna elke nacht) over babies. Dat ik geen kleedjes heb voor mijn kindje, of geen aangepaste slaapplaats of dat ik mijn kindje kwijt ben. Vannacht heb ik gedroomd dat ik beviel op 6 maanden en mijn lichaam zag er uit zoals voor de zwangerschap alsof ik helemaal niet zwanger was geweest. het baby’tje was volledig volmaakt en volgroeid en had een bos krullend haar. Niemand geloofde dat ze van mij was. Ik moest danslessen volgen en haar meenemen maar ik wou alleen maar haar vastnemen terwijl allemaal mensen aan mij stonden te trekken om te dansen. Ze wou ook niet eten als ik wou borstvoeding geven wat mij helemaal ongerust maakte dat ze zou sterven. En dan plots sta ik buiten en ben ik haar vergeten en dan staat ze op de trap te huilen en net op het moment dat ik eraan kom valt ze en dan wordt ik gelukkig wakker naast mijn ventje, met baby’tje veilig in buik en ik ben vastbesloten vanaf dag 1 een hekje te plaatsen. Je weet nooit hoe snel ze beginnen kruipen…

Sporten

Elke woensdag ga ik sporten. Niet zozeer voor het sporten zelf maar vooral om mijn hoofd leeg te maken en alles even op een rijtje te zetten. Na het sporten ben ik vaak een beetje verdoofd, tijdens het drogen van mijn haar komen dan allerlei gedachten naar boven die ik verdrongen had of tijdelijk gestockeerd voor een later moment. Plots was ze daar, de gedachte, stel dat mijn dochter of zoon mij helemaal niet graag heeft? Dat onze karakters totaal niet met mekaar gaan kunnen omgaan, dat hij of zij hun papa liever gaan hebben dan mij?! En dat ik dan helemaal en alleen achter blijf. Of wat als de mama’s en papa’s van de kinderen waar mijn kinderen naar school gaan mij niet graag hebben en niet tegen mij gaan willen praten? Of wat als we verhuizen en iedereen vindt zijn weg behalve ik. Dit alles spookte door mijn hoofd tijdens het drogen van mijn haren. Het werd mij wat teveel, ik heb dan maar de haardroger neer gelegd en mijn vochtig haar bijeengebonden en al die nare gedachten van mij afgeschud. Gedaan met doomdenken. Ik ga een toffe mama zijn! en mijn ventje een super papa! en anders is er ook nog oma en opa en andere oma en opa en Luc.

  

Dromen

Sinds het hele baby verhaal droom ik soms de raarste dingen. Vaak over het niet kunnen vinden van mijn kindje of het vergeten eten te geven. Ik ben heel slecht in het onderhouden van mijn kamerplanten, ik vergeet ze al eens water te geven. Ik had mij altijd voorgenomen dat ik eerst een plant in leven moest kunnen houden voor ik aan baby’tjes kon beginnen. De oleander leeft ondertussen een jaar en half. Mijn laatste droom ging over dat water geven. Dat ik mijn babytje was vergeten water te geven en dat het nu volledig uitgedroogd was. De andere droom ging over namen. Ik en mijn vriend hebben al een meisjesnaam gekozen maar nog geen jongensnaam. In mijn droom was ik bevallen van een jongen en had ik geen naam en iedereen bleef maar vragen hoe ik hem ging noemen maar ik wist het niet. Paniek sloeg rond mijn hart. Want wat voor een slechte moeder was ik niet.

Pfff wat een mens dromen kan…