Wijvenweek: stoef

Ik ben geen super multi-tasking-top-wijf. Ik kan veel dingen na elkaar doen, en ik kan veel dingen snel doen, maar ik kan niet veel dingen tegelijk doen. Op dat gebied ben ik een vent. Eén ding met ne keer want anders loopt het mis.
Ik heb vandaag (als in deze periode) een beetje een dipje in de zelfvertrouwen “eigen stoef”-categorie. Is het de post-bevallings-zes-maanden-dip. De teveel-hooi-op-mijn-vork-aka-een-huis-bouwen-en-tweede-kindje-krijgen-terug-aan-de-slag-dip. Ik weet het niet maar het zit momenteel niet 100%

Waar ik wel met 100% zekerheid over kan zeggen dat ik trots op ben dat is dat ik altijd gelijk heb. Niet krijg. Heb. Altijd. ALTIJD.
Dat is mega frustrerend ook. Want ik krijg zelden gelijk op het moment dat ik gelijk zou moeten krijgen omdat ik te arrogant mijn gelijk probeer door te duwen.
Maar ik heb dus altijd gelijk. Dat is ook voor mijn omgeving frustrerend omdat ze weten dat als ze tegen mij ingaan en ik gelijk blijk te hebben (ja dus) ik dat dan ook cultiveer en herhaal en blijf herhalen. De ongelovige thomassen hier in mijn nabije omgeving zijn niet te tellen, en allemaal moeten ze mij ooit gelijk geven.
Maar zo naderhand heb ik het wel gehad met al die mensen die nooit luisteren naar mijn grote gelijk. Maar wat doe je dan met je grote gelijk. Daar moet ik nog wat aan werken.

Maar ik heb dus gelijk. Altijd. Stoef.

Advertenties

Wijvenweek: zelfcensuur

’t is wat paradoxaal want ik blijf ze lezen en ik blijf ook zelf schrijven maar eigenlijk maken al die wijvenblogs maken me soms gewoon pissed off.
Ik ben ’s avonds soms gewoon te moe om mij in de zetel voor de tv te ploffen laat staan om nog rokskes en broekskes te stikken, te trainen voor marathons, naar mijn werk te fietsen, mijn kinderen biologisch geteelde kost voor te zetten, ermee naar de speeltuin te trekken, musea te bezoeken, mijn lief te verleiden met sexy lingerie, nieuwe kleren te kopen, mijn haar op orde te houden, mee te zijn met alle twitter/facebook/instagram/foursquare hypes, boeken te schrijven, meer dan 2 kinderen op te voeden, een super werkneemster te zijn, getalenteerde grafisch vormgever te zijn, boeken te lezen, films te zien, …. Laat staan al die 365 dagen projecten, ik geraak amper aan elke dag bloggen deze week.
Ik haat u soms gewoon omdat ondanks het feit dat u soms over uw mindere dagen blogt, het meestal succes verhalen zijn. Vooral omdat je niet kan inschatten welke moeite er is ingegaan om het te verwezenlijken. Het werkt even demotiverend dan van die smalle computergegenereerde modellen van de H&M website. Onmogelijke idealen die ons elke dag worden voorgespiegeld door ander vrouwen.
Maar geen paniek, ik blijf lezen, net zozeer ik vodde boekskes blijf lezen. Omdat het verslavend is. Blijven schrijven dus!

Wijvenweek: dromen

Ik heb/had vele dromen. Echte dromen en dromen dromen. En alhoewel ik in de dagelijkse omgang zeker niet als een dromerig type zal worden ervaren, toch ben ik een dromertje. Ik kan ergens staan, een mooi landschap zien, een mooie zonsondergang, iets kleins dat mij triggered en dan komen de dromen vanzelf, over prinsen en prinsessen, talentscouts die eindelijk zien wat voor een fantastisch vrouwmens ik wel niet ben, dat ik gespot wordt om het volgende It model te worden, dat ik de lotto win en wat ik daar allemaal mee zou doen. Jawel ik droom wat af.
Er zijn ook dromen die ik graag verwezenlijkt zou zien maar dat is andere koek. U ziet, de enige die in mijn weg staat om mijn dromen te realiseren dat ben ik zelf. En zo.ang ik daar blijf staan, zal ik altijd een gevoel van ongenoegen hebben, iets dat knaagt, dat ik mijn volle potentieel niet bereik. Maar ik kan het op niemand steken, niet dat ik dat niet probeer, enkel ik kan er iets aan veranderen. Maar nu nog niet, ik heb nog teveel excuses, kindjes, huis, verhuis, … Er komt een dag dat de excuses op zijn en dan, dan realiseer ik miljn dromen…

Wijvenweek: mening

Een mening dat hebben we hier wel. Over zowat alles. Geleerd thuis aan de keukentafel tijdens het avondeten. Geen mening hebben dat kon niet. Je kon bij ons niet onverschillig antwoorden dat het je eigenlijk geen reet deed en je er bijgevolg geen mening over had. Bij ons werd over alles gediscussieerd en bijgevolg werd er ook geeist dat je over alles nadacht en daar dan ook een mening over vormde.
Dit heeft geleid tot toch wel enige gezonde interesse in het politieke spel waarvoor ik me van mijn 18 tot mijn 26 heb ingezet. We spreken 1998 als ik mijn eerste stappen zet bij de Jong VLD. Iemand had me opgemerkt toen ik voor mijn mama campagne aan het voeren was en introduceerde mij aldaar. Niet lang daarna zou ik nationaal penningmeester worden, daarna communicatieverantwoordelijke en daarna Nationaal Voorzitter. Het liberalisme draag ik nog steeds een zeer warm hart toe. Ik geloof nog steeds in een afgeslankte overheid die zich focust op haar kerntaken. Ik geloof nog steeds dat de meeste mensen het beste voor zichzelf kunnen zorgen en daarvoor geen overheid nodig hebben. Ik geloof nog steeds in het activeren en positief benaderen van mensen en mensen voor hun verantwoordelijkheden plaatsen in plaats van hangmatten te creëren waar niemand nog uit wil en vooral iedereen in wil. Ik geloof dat de zwakken in onze maatschappij moeten worden geholpen en ondersteund maar steeds met wederzijds respect zodat deze zich ook nuttig kunnen voelen in onze maatschappij enz.
Ik heb er sterke meningen op na gehouden, en ik ben voor vele van die meningen en standpunten destijds op de vingers getikt geweest. Achteraf is gebleken dat ik vaak gelijk had maar dat de tijd er nog niet rijp voor was en mijn “stijl” niet de juiste was om dat soort standpunten “gematigder” over te brengen.

Bovenstaande kadert mijn frustratie en mening over onderstaande:

Nee ik ben geen Vlaams Nationalist, ook geen separatist, ik hou van de Belgische driekleur en onze tweetalige hoofdstad maar vandaag en morgen en overmorgen stem ik N-VA omdat ik de PEST heb aan de kl**tz*kken die vandaag in de wetstraat zitten. Geloof ik dat de N-VA tabula rasa kan maken met alles en dat daar alles netjes en proper zal verlopen. Neen, absoluut niet, maar ze zijn nog niet compleet gecorrumpeerd door de macht, nog niet compleet machtsgeil en ze hoeven zich niets aan te trekken van zere tenen als ze maatregelen moeten terugschroeven want ze hebben ze zelf niet in het leven geroepen.

De wetenschap dat de partij waarvoor ik op de barricades heb gestaan, dat ik gewerkt heb voor Verhofstadt en hem heb geloofd in zijn betoog en als ik dan zie wat voor een puinhoop hij ons heeft achtergelaten dat vervult mij met afschuw en bijna haat. Vooral omdat hij en zijn vriendjes Dewael, De Gucht, Daems, Tommelein, Van Quickenborne, Somers, Ceysens, De Clerq, De Croo,… allemaal goed hun zakken hebben gevuld, landgoeden hebben verzameld in Toscane en omstreken waarvan de gewone sterveling in dit pokkeland alleen maar kan van dromen. Dat ze cadeau’s hebben uitgedeeld die ze beter hadden gespaard, dat ze niets maar dan ook niets hebben veranderd aan de logge en zware structuur van dit land. Nog heb ik er hartzeer van. Om nog maar te zwijgen van al die andere idioten van de andere partijen aka Gennez, Leterme, Stevaert, … met de noorderzon verdwenen naar betere oorden.

Als er vandaag een vroegere kennis mij aanspreekt over terug in de politiek gaan dan val ik stil. Het is als de scene uit het laatste boek van Twilight, als Bella vampier wordt. Vanbuiten ijzig kalm, geen vuiltje aan de lucht, maar vanbinnen brand ik compleet op. Ik ben zo razend kwaad op de politiek dat ik het gewoon niet meer kan opbrengen mij er terug voor te engageren. Ik zou alleen maar kunnen schoppen en slaan.

Dus N-VA je hebt mijn stem. Gewoon omdat dat het enige is dat ik nog kan doen om mijn stem te laten horen.
Voor de rest blijk ik netjes mute en doe ik hier thuis mijn ding, was opplooien, eten koken, huis opruimen, werken, spelen met de kindjes. Dat helpt om dat vuur wat te blussen. Maar vandaag, met het schrijven van deze mening is het weer helemaal opgelaaid.
Kwestie van masker af kan dit tellen. Ik denk dat het de eerste keer is dat ik zo openhartig over mijn gevoelens over de politiek heb gecommuniceerd. En dan direct voor zo’n bende. Maar het is het waard denk ik dan, dat u een eerlijke echte mening te lezen krijgt.