verlies

Voor de tweede keer dit jaar nemen  we afscheid van een ouder van een vriendin. Dit keer is het de papa van Leen. De lange pijnlijke strijd tegen kanker is vorige week donderdag verloren. Nu we, zoals Leen, zelf mama en papa proberen worden, is de realiteit nog harder. Het gaat niet meer alleen over het verlies van je vader of moeder, maar ook van een opa of oma die nooit jouw eigen kind gaat zien opgroeien, zijn trekken erin gaat herkennen, ermee zal kunnen spelen en grappige of triestige verhalen over jou kan vertellen. Je verliest een belangrijke schakel.

Leentje, vandaag gaat een zware dag zijn. Weet dat we aan je denken en er zijn voor jou. We zullen ons best doen een heel klein stukje van die schakel op te vangen. Dikke knuffel.

origineel

het origineel is altijd beter dan het vervolg en in sommige gevallen is dat waar en soms ook niet. Ik zit met een twijfelgeval. Het zit zo: Koen is ne fantastische man, echt zonder zever. Ik kan hem amper iets verkeerd vragen, als hij in gang schiet is hetgeen hij moet doen in een wip gebeurt (niet het wippen zelf maar klusjes enzo he) maar soms lukken er al eens dingen niet en dan heb je papa’s. Dus vandaag kwam het origineel even langs om ons te helpen ineensteken van vouwfietsjes die we hebben gekocht en in een hip en een wip was het klusje geklaard. Dus nu is de vraag: is het origineel beter dan de sequel of heeft het origineel de sequel niet genoeg opgeleid? Laten we stellen dat ze allebei hun kwaliteiten hebben en in combinatie een killer duo zijn. En ik af en toe kan profiteren van de ervaring en levenswijsheid van het origineel 😉