Zwanger

Ik ga hier effe zagen, maar echt mega zagen. De reden dat ik mij heb onthouden van te bloggen is wel om die reden. Omdat ik u dat gezaag wou besparen maar mijn man en kind moeten heat de laatste tijd al zo vaak ontgelden dat ik u nu toch maar ga lastig vallen.

1. Warm: zelfs met deze herfst temperaturen heb ik continu warm, heet, broeierig warm, zweterig warm. Ik ben zo blij dat het fris is buiten want ik zweer u, ik zou momenteel letterlijk smelten moest het een paar graden warmer zijn
2. Pijn: f*cking bekkeninstabiliteit. Je leest dat wel eens maar dat zegt u zo weinig als ge daar zelf geen last van hebt. Maar pijn dat dat doet. Grrr. Het maakt mij daarnaast enorm inflexibel. Een spelletje spelen, een treinspoor leggen = hel en harde buiken
3. Moe: voor een deel het gevolg van de bekkeninstabiliteit maar ook van de zure oprispingen en alles wat gepaard gaat met slapen met dikke buik
4. 2-jarige: hij is koddig, schattig en ik kan hem geen seconde missen maar soms wil ik hem gewoon met velcro aan de muur hangen, dan kan ik hem knuffelen wanneer ik wil maar ook rusten wanneer ik wil. Not gonna happen. Hij wil veel gepakt worden wat voor mij hetzelfde gevoel geeft alsof mijn vel van mijn buik gaat scheuren en mijn buik er gaat afvallen. Niet aangenaam. To say the least…
5. harde buiken: of ook schattig oefen weeën genoemd. Kijk als dit oefen weeën zijn, dan mogen ze hem halen met een keizersnede.

Nu positief is dat de baby het prima doet en een weekje voor zit. Ik ben 34 weken ver, hij 35.
10 augustus evalueren we hem en mij nog eens en gaan we kijken wat er fysiek nog mogelijk is voor mij. En dus gaan wij de komende 3 weken verder lekker afzien…

bekkeninstabiliteit voor wie nog wat meer info wil.

Advertenties

slapen

U denkt misschien soms, amaai het is alweer lang geleden dat we hier op deze blog nog iets nieuws hebben gelezen en u heeft geen ongelijk. U ziet, wij hebben een babietje (dat wist u al) van 17 maanden (had u kunnen weten) dat moeilijk slaapt (hebben we het al eens over gehad). Maar in plaats van dat er verbetering komt in het verschrikkelijke slaapritme van Daan, wordt het alleen maar erger. Ondertussen zijn we alweer 40 minuten verder en het hysterische gehuil wordt er niet minder op. Nog een 20 tal minuten en hopelijk geeft hij het dan op… voor een uurtje op 3, 4 en dan starten we opnieuw. Daan wordt namelijk nog elke (ELKE) nacht wakker, voor pap. Het kind heeft een rare spijsvertering. Het vervelende is dat we hem daarna NIET meer in bed krijgen met nog meer hysterische taferelen maar dan om 3 of 4 uur ’s nachts. Ne mens is dan al wat (minder) toleranter. Na een half uur tot uur zijn wij het meestal wel beu en geven het dan op. Dan nemen we Daan op in ons midden waar hij dan onmiddellijk de slaap aanvangt. Doorzetten zegt u, tja, maar ondertussen zijn we wel al 17 maanden aan de waggel. Dus als u hier niet altijd iets nieuws leest, dan is het omdat ik u niet elke keer wil lastig vallen met mijn gezaag over slaap en moe zijn 😉

sexy

Mijn lief vindt mij sexy, goed voor mij. Ik kan hem wel begrijpen, niets zo mooi als een naakt zacht vrouwenlichaam. En vooral als je het dan elke dag kan aanschouwen. Maar tussen wat hij vindt en ik voel zit er een wereld van verschil. Want ik kan dan misschien sexy zijn voor hem, en misschien mij wel sexy kleden. Me sexy voelen, het is alweer even geleden. Niet dat ik mezelf niet mooi vind of zo maar wees eerlijk, als je een hele dag met een zieke baby waar het snot uitloopt hebt rondgelopen, doodop bent, geen tijd hebt gehad om even in de douche te springen en dan midden in de nacht nog eens moet opstaan omdat die zieke baby verzorging nodig heeft dan is er niet veel sexy meer aan. Dan is het enige dat ik nog voel numbness en een sterk verlangen naar een nachtje doorslapen in een lekkere zachte flanellen pyama…

wakker

5h30 Daan zeurt ons wakker (grmphfff, ’t is zaterdag) Papa gaat naar beneden, maakt een beetje pap. Daan drinkt deze in één ruk leeg. Soest een beetje tegen mama en valt terug in slaap. Super. Hmmm. Zzzzzz.
5h40 Daan moet hoesten, er zitten was slijmpjes vast. En daar kwam de pap. Helemaal over mama heen, in mijn haar, mijn lijf, over Daan heen, heel het bed vies.
5h43 Mama in douche met Daan, bed afgetrokken, proper laken erop, Daan proper pakje. Papa springt ook snel in de douche, dan is het hele gezin lekker fris gewassen. Ik leg me terug even op bed met Daan. En hij moet weer even hoesten en daar is het vervolg van de pap. Over mama en het verse laken. Ik spurt naar de badkamer en daar volgt het laatste van de pap… over de badkamervloer, de mat, de glazen douche wand. Daan in douche met papa, mama trekt opnieuw lakens af. Ruimt de badkamer wat op
6h gezin 2 keer gedoucht, geen extra lakens meer. Tijd voor op te staan dus.
Was insteken, Daan terug een beetje eten geven, Grey’s Anatomy kijken met Daan. Wat werken in de tuin, …
12h Daan terug eten en hij verslikt zich en we did that thing from this morning all over again…
En nu is het dus 13h20 en ik heb het gevoel dat het al vijf uur is of zo. En ik wil nu ook een dutje doen…
En dan vragen mensen zich af waarom koppels met kinderen zo weinig nog buiten komen ’s avonds. Wel omdat die om tien uur ’s avonds al een dubbele dagshift erop hebben zitten en dat wanneer zij weggaan ’s avonds zij de volgende dag opnieuw die shift moeten draaien en niet tot elf uur kunnen uitslapen.

slaap

Ik ben zo moe. Echt doodop. Alhoewel Daan zijn best doet de nachten meestal door te slapen, zijn de onderbroken nachten een echte hel. Gisteren is hij tot drie keer toe wakker geworden met een verstopt neusje, wat uiteraard zielig is voor hem, maar ik kon het niet trekken. Ik was zo moe en afgepeigerd. Gelukkig zag manlief het wel zitten voor telkens uit bed te komen. Maar om 5 uur wou Daan ook nog eens eten, dus mama ook uit bed, pap gaan maken, maar het was niet van harte. Op zo’n momenten twijfel ik dan ook aan mezelf, of ik wel een goede mama ben. Want voor zo’n kleine “nudger” heb je toch alles over. Maar het lukt mij niet altijd. Het moe zij is soms zo totaal overheersend dat het mij niet in staat stelt om zelfs gewoon maar te ontspannen. Vannacht was een goede nacht en dat scheelt echt een pak. Ik denk dat hij het door had dat mama even moest slapen. Maar toch, een hele zwangerschap door is de focus op de bevalling maar ik was en ben nog altijd niet voorbereid op wat erna komt. Wat het met je doet, wat de fysieke last is. Ik had het graag geweten

handdoek

vandaag gooi ik de handdoek in de ring. Ik geef het borstvoeding geven op. Bedankt aan iedereen voor de aanmoediging maar we hebben met ons drietjes besloten dat dat het beste is. Daan is nooit verzadigd, eet zo vaak op een dag dat hij amper aan slaap toekomt en dus mama ook niet. Hem borstvoeding geven uit de fles lijkt een oplossing maar ik zie het kolven niet zitten. Ik voel me elke keer een uitgeperste citroen. Dus strakjes ga ik naar de apotheek voor zijn eerste voeding en gaan we zachtjes overschakelen. 1 voeding per dag naargelang mijn melkproductie. Ondertussen zijn we gestart met het inbakeren van Daan voor het slapen gaan wat een ongelooflijk effect heeft. Wij hebben het miracle blanket van Red Castle maar je hebt ook van puckababy een soort slaapzak. Ik vind het enerzijds jammer voor mijn ventje maar blijkbaar heeft hij het nodig want hij vindt het ook niet erg. Zolang hij maar lekker knus kan liggen is het ok voor hem.

moe

ik ben moe, doodmoe, zin om te huilen moe. Maar ik kan niet slapen overdag. Het is een vloek. Het is altijd zo geweest. Toen ik met mijn vriendin vroeger lange reizen maakte dan sliep die op de trein, in het vliegtuig, waar we maar moesten wachten of hangen. Hierdoor zag zij er over het algemeen meer uitgeslapen uit op foto’s dan ik. Maar ik was wakker, doodde mijn tijd destijds met sigaretten roken, boeken lezen, mij vervelen, onze reis voor de zoveelste keer nachecken, lezen over waar we naartoe gingen etc. En nu breekt het me dus weer zuur op. Want mama doodmoe is niet goed voor baby. En hij doet het nog zo voorbeeldig. Echt geen klagen. Vandaag heb ik een website gevonden http://www.inbakeren.nl die we wel een hele boel praktische informatie heeft gegeven. Ik had al gemerkt dat mijn ventje zichzelf nogal lang wakker houdt. Hierdoor is die doodmoe tegen dat hij moet eten en slaapt hij niet lang genoeg om echt uitgerust te zijn. Dus nu ben ik aan het proberen hem in te bakeren en hem daardoor sneller terug te doen inslapen. Niet teveel stimulansen meer, zacht praten, lekker knuffelen. Tot dusver nog geen echt succes maar we houden vol.