Wijvenweek: mening

Een mening dat hebben we hier wel. Over zowat alles. Geleerd thuis aan de keukentafel tijdens het avondeten. Geen mening hebben dat kon niet. Je kon bij ons niet onverschillig antwoorden dat het je eigenlijk geen reet deed en je er bijgevolg geen mening over had. Bij ons werd over alles gediscussieerd en bijgevolg werd er ook geeist dat je over alles nadacht en daar dan ook een mening over vormde.
Dit heeft geleid tot toch wel enige gezonde interesse in het politieke spel waarvoor ik me van mijn 18 tot mijn 26 heb ingezet. We spreken 1998 als ik mijn eerste stappen zet bij de Jong VLD. Iemand had me opgemerkt toen ik voor mijn mama campagne aan het voeren was en introduceerde mij aldaar. Niet lang daarna zou ik nationaal penningmeester worden, daarna communicatieverantwoordelijke en daarna Nationaal Voorzitter. Het liberalisme draag ik nog steeds een zeer warm hart toe. Ik geloof nog steeds in een afgeslankte overheid die zich focust op haar kerntaken. Ik geloof nog steeds dat de meeste mensen het beste voor zichzelf kunnen zorgen en daarvoor geen overheid nodig hebben. Ik geloof nog steeds in het activeren en positief benaderen van mensen en mensen voor hun verantwoordelijkheden plaatsen in plaats van hangmatten te creëren waar niemand nog uit wil en vooral iedereen in wil. Ik geloof dat de zwakken in onze maatschappij moeten worden geholpen en ondersteund maar steeds met wederzijds respect zodat deze zich ook nuttig kunnen voelen in onze maatschappij enz.
Ik heb er sterke meningen op na gehouden, en ik ben voor vele van die meningen en standpunten destijds op de vingers getikt geweest. Achteraf is gebleken dat ik vaak gelijk had maar dat de tijd er nog niet rijp voor was en mijn “stijl” niet de juiste was om dat soort standpunten “gematigder” over te brengen.

Bovenstaande kadert mijn frustratie en mening over onderstaande:

Nee ik ben geen Vlaams Nationalist, ook geen separatist, ik hou van de Belgische driekleur en onze tweetalige hoofdstad maar vandaag en morgen en overmorgen stem ik N-VA omdat ik de PEST heb aan de kl**tz*kken die vandaag in de wetstraat zitten. Geloof ik dat de N-VA tabula rasa kan maken met alles en dat daar alles netjes en proper zal verlopen. Neen, absoluut niet, maar ze zijn nog niet compleet gecorrumpeerd door de macht, nog niet compleet machtsgeil en ze hoeven zich niets aan te trekken van zere tenen als ze maatregelen moeten terugschroeven want ze hebben ze zelf niet in het leven geroepen.

De wetenschap dat de partij waarvoor ik op de barricades heb gestaan, dat ik gewerkt heb voor Verhofstadt en hem heb geloofd in zijn betoog en als ik dan zie wat voor een puinhoop hij ons heeft achtergelaten dat vervult mij met afschuw en bijna haat. Vooral omdat hij en zijn vriendjes Dewael, De Gucht, Daems, Tommelein, Van Quickenborne, Somers, Ceysens, De Clerq, De Croo,… allemaal goed hun zakken hebben gevuld, landgoeden hebben verzameld in Toscane en omstreken waarvan de gewone sterveling in dit pokkeland alleen maar kan van dromen. Dat ze cadeau’s hebben uitgedeeld die ze beter hadden gespaard, dat ze niets maar dan ook niets hebben veranderd aan de logge en zware structuur van dit land. Nog heb ik er hartzeer van. Om nog maar te zwijgen van al die andere idioten van de andere partijen aka Gennez, Leterme, Stevaert, … met de noorderzon verdwenen naar betere oorden.

Als er vandaag een vroegere kennis mij aanspreekt over terug in de politiek gaan dan val ik stil. Het is als de scene uit het laatste boek van Twilight, als Bella vampier wordt. Vanbuiten ijzig kalm, geen vuiltje aan de lucht, maar vanbinnen brand ik compleet op. Ik ben zo razend kwaad op de politiek dat ik het gewoon niet meer kan opbrengen mij er terug voor te engageren. Ik zou alleen maar kunnen schoppen en slaan.

Dus N-VA je hebt mijn stem. Gewoon omdat dat het enige is dat ik nog kan doen om mijn stem te laten horen.
Voor de rest blijk ik netjes mute en doe ik hier thuis mijn ding, was opplooien, eten koken, huis opruimen, werken, spelen met de kindjes. Dat helpt om dat vuur wat te blussen. Maar vandaag, met het schrijven van deze mening is het weer helemaal opgelaaid.
Kwestie van masker af kan dit tellen. Ik denk dat het de eerste keer is dat ik zo openhartig over mijn gevoelens over de politiek heb gecommuniceerd. En dan direct voor zo’n bende. Maar het is het waard denk ik dan, dat u een eerlijke echte mening te lezen krijgt.

Advertenties

3 gedachtes over “Wijvenweek: mening

  1. Pingback: Wijvenweek: mening | Wijvenblogs

  2. Door schade, schande, ervaring (en onwetendheid?), ben ik zelf ook wijzer geworden. Goeie post, krachtig samengevat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s