spoed

Het is me mijn weekje wel geweest vorige week.

Op woensdag werd ik voor de eerste keer tante. Lotte, de dochter van de zus van mijn man, zag die dag het levenslicht.

Bij dat soort gebeurtenissen hoort natuurlijk doopsuiker waarvan Daan zich stiekem van had tegoed gedaan. Het was daarnaast ook behoorlijk druk en warm in het ziekenhuis. We waren dan ook niet verbaasd toen we ’s avonds het avondmaal en de chocolade terugzagen.
Jammer genoeg bleek het niet te gaan over zich “ziek-eten” maar over buikgriep want twee dagen later gaf hij nog steeds alles over.
Dus vrijdag trekken we naar het St-Vincentius naar spoed omdat ze dan onmiddellijk kunnen bloed trekken ed om te kijken hoe het ermee is. Daan drinkt flink een ORS brouwsel met bananensmaak en met wat goede raad en moed mogen we terug naar huis. Oef… of toch niet. Want thuis geeft Daan terug alles over, ook na het krijgen van Motilium. We bellen opnieuw met het ziekenhuis en die vragen ons van asap terug te komen. Zijn waarden waren al niet goed en waren nog gezakt.
Het wordt een baxter aka wondermiddel. Want de volgende dag is Daan al een heel stuk beter. Na nog een dagje observatie wordt besloten dat hij klaar is om naar huis te gaan. Deze keer geen terugval meer.

Het slachtoffer:

En dus was dat onze eerste kennismaking met de dienst Pediatrie van het St-Vincentius Ziekenhuis in Antwerpen. Waar we een schitterende service hebben gekregen.

Advertenties

Een gedachte over “spoed

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s