tegoed

Tijd moet je maken, zegt men, misschien moet men mij dan wel eens komen tonen hoe en wanneer dan wel want de laatste weken is het hier letterlijk de Hel geweest. Het werk, den bouw, agenda’s die overliepen, om nog maar te zwijgen van Daan zijn mysterieuze koorts van twee weken geleden die een hele week aanhield en ons ’s nachts heeft wakker gehouden en zijn buikgriep deze week waardoor ik al een heel weekend kots aan het ruimen ben.

Om te komen tot het punt dat ik wou maken, namelijk dat u nog iets van mij tegoed hebt. Ha ja, die agenda zit niet zomaar vol, daar zitten uiteraard ook leuke dingen bij zoals door Brussels Girl Geek Dinner georganiseerde road tests met de Honda PCX125.

Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in gemotoriseerde voertuigen en heb dus een brommer gehad toen ik 16 was (Piaggo, een moderne retro versie) en van zodra ik een rijbewijs had ik een derder/vierde hands autootje (de eerste wagen die je tekent is een Renault R9 – een echte koekedoos). U heeft het al in de mot, jawel ik de zwaardere motoren interesseren mij ten zeerste. Toen ik 24 was heb ik dan ook een serieuze poging ondernomen om mijn motorijbewijs te halen. Mijn voorlopig was een fluitje van een cent en de verplichte opleiding ook. Jammer genoeg verbrijzelde/brak ik daarop mijn rechterpols door op een zatte fuif over een trapje te struikelen met als gevolg 2 maanden plaaster en een half jaar kine. Ik kon die pols niet meer bewegen dus bye bye rijbewijs.

Mijn interesse voor 125cc motoren is daarom nogal groot. Daarvoor heb je geen rijbewijs nodig en de kans dat ik me daarmee tegen een boom parkeer is minder groot dan met een zwaarder kaliber. Ik was er dus als de kippen bij om de roadtest te mogen doen.

Honda heeft ons absoluut goed ontvangen, met lekkere hapjes en een goede, soms wat bizarre presentatie.

Er mochten ook wandelende sjakossen mee dus mijn Lief was ook van de partij. De Honda PCX125 was, in tegenstelling tot wat ik had gedacht, een scooter. Ik had gehoopt op een iets stoerder meer moto lijkend model. Hij reed heel vlot, een beetje gelijk een fiets en was ook niet zwaar. Hij zag er heel futuristisch uit. Ik weet dat ze het niet graag gaan horen maar, seen that been there. De prijs is dik in orde en moest ik elke dag naar mijn werk in Mechelen moeten en nergens anders dan zou ik het zeker overwegen omdat hij zo licht en wendbaar is, maar er was zo niets edgy aan, niets dat mij deed watertanden.

voor de geïnteresseerden http://www.honda.nl/content/motorfietsen/modellen_pcx125.php

En dan nog deze boodschap voor de sjakossen: als ge sjakos zijt dan wilt dat zeggen dat ge mee moogt met uw vrouw naar een vrouwen ding. Er is een reden waarom ze dat GIRL geek dinner noemen, namelijk omdat GIRLS dan een keer HUN ding mogen doen zonder overtroeft te moeten worden door mannen. ZEKER als het gaat om rijden met scooters. Ik hoop dat de volgende keer ik mijn echte sjakos dus niet meer hoef te gebruiken om ‘u’ van die scooter of wat dan ook te moeten kloppen om ook eens aan de beurt te komen. Capice?!

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s