deugeniet

t’is ne slimme en nen deugeniet.
Vanmorgen lagen we nog even gezellig samen in het grote bed en ik nam zijn tutje uit zijn mond zodat ik zijn gebrabbel nog wat beter kon horen.
De tut verdween op het nachttafeltje. Kruipt die kleine van mij uit het bed, loopt helemaal rond tot aan het tafeltje, pakt zijn tut en kijkt dan naar mij met een deugenieten grijns om dan ostentatief die tut in zijn mond te proppen en er dan heel luidruchtig op te sjokken.
’t ga nog wat worden…

Advertenties

Een gedachte over “deugeniet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s