kiessysteem

Je hebt een blog, waarom gebruik je hem dan niet om je frustratie van je af te schrijven, zei mijn lief.
En voila, hier zitten we dan weer. U ziet, ik was een echte, zo één van die naïeve soort die dacht dat door juist te handelen en geen loze beloften te doen maar gewoon te zeggen waar het op stond, dat mensen wel naar je gingen luisteren en dat je dan in de politiek wel kon groeien en in het parlement geraken, op eigen kracht, op kracht van ideeën, op kracht van doen. Niet dus want ik zit hier en zij die destijds hielen hebben gelikt en naar de mond hebben gepraat zitten daar dus ik heb aan het kortste eind getrokken.
Maar dat wil niet zeggen dat ik al die ideeën kwijt ben.
Daarom wil ik het hier even hebben over mijn idee over ons kiessysteem en werking van het parlement en partijen.

1. de lijsten
begrijpt u waarom we lijsten met opvolgers en effectieven moeten hebben? ik niet, naar mijn mening moet iedereen die opkomt gewoon op 1 lijst staan en gewoon naargelang aantal stemmen in het parlement zetelen.
Een aantal onder u die ook al enige politieke kennis hebben zouden kunnen opwerpen dat dat nefast is voor de jongeren maar laat u niet in de luren leggen door zo een politieke prietpraterij, als er al jongeren in het parlement komen dan is dat niet dankzij opvolgerslijsten. Wat dan nog meer van belang zal zijn is, dat men zal moeten zetelen in het parlement voor dewelke lijst hij/zij opkomt. Dat maakt dat stemkanonnen niet op allerhande lijsten kunnen voorkomen om dan vervolgens te blijven zitten waar ze zaten of aan postjes hopping te doen.
Daarnaast is het ook belangrijk om de verdeling van de lijststem af te schaffen. Ik vind dat de lijststem wel mee de overwinnaar van de verkiezingen mag bepalen en zelfs het aantal zetels maar dat deze geen invloed mag hebben op onze uitgebrachte voorkeurstem. Dit maakt dat voorkeurstemmen nog harder gaan doorwegen en dat we dan eindelijk rechtstreeks verkozenen in het parlement gaan hebben.

2. rol van het parlement vs rol van de partij
Het parlement heeft een controlerende functie. Deze moet de regering controleren op haar werking. Deze functie wordt vandaag ingevuld door de oppositie maar de partijen in de meerderheid in het parlement vervullen die functie helemaal niet en laten het “op een akkoordje gooien” aan de partijvoorzitters en establishement van hun partij over. Vindt u dat logisch? Dat vaak niet verkozenen, of nog erger, ministers die voorzitters zijn, eigenlijk uitmaken wat u en ik van wetten ed moeten naleven en niet zij die wij hebben verkozen? Ik ben in deze voorstander voor het Nederlandse systeem waarbij er een duidelijk onderscheid wordt gemaakt tussen parlement en regering en tussen parlement en partij. Daar is het de fractievoorzitter van de verkozenen van een partij in het parlement die het hoge woord voert. De partijvoorzitter is een soort manager maar zeker geen politiek woordvoerder want niet verkozen. Er is daar ook een duidelijk onderscheid tussen de leden van een partij in het parlement en de leden van een partij in de regering. Vaak wordt eigen volk harder aangepakt over hun reilen en zeilen in de regering dan de andere partijen. En dat is naar mijn mening hoe het parlement, de regering en de partijen in verhouding met elkaar moeten staan. Dit brengt met zich mee dat politiek veel transparanter wordt en dat de eigenlijke macht van het volk zit waar het moet zitten, namelijk in het rechtstreeks verkozen parlement.

3. de mogelijkheid om over lijsten heen te stemmen
Ik vind het jammer dat ik maar op één partij mag stemmen tegelijkertijd. Want misschien vind ik in de ene partij wel iemand goed maar in de andere partij ook. En ik zou graag die beide personen willen kunnen verkiezen.

4. terug naar de arrondissementen
Ik heb beide kiessystemen van dichtbij meegemaakt en het arrondissementeel systeem had veel meer voordelen dan het provinciale systeem, afgezien van BHV.
Het maakte dat kiezers ook veel meer voeling hadden met hun mandataris en dat die ook meer energie kon steken in zijn arrondissement. Nu moet die mandataris, met zijn goede ideeën, heel de provincie afschuimen, en dus is die minder aanwezig in zijn eigen streek zodat de mensen aldaar hem minder kunnen aanspreken en voeling verliezen, terwijl hij zieltjes moet gaan proberen winnen in regio’s waar hij niet bekend is. Ik geloof dat meer streekgebonden mandatarissen ook meer betrokkenheid creëren.

5. geen cumul
sorry, maar je kan geen burgemeester en parlementsvoorzitter en voorzitter van een partij zijn. Er zijn maar 24 uren in een dag, dat is voor elke mens hetzelfde en daarvan breng je er minstens 6 van slapend door, en nog wat eten, en in de auto zitten, en lameren op café. Zoveel uren blijven er dan niet meer over om echt beleidswerk te doen. Naar mijn mening ben je minister and that’s it.

Voila, een pak frustratie minder, time for bed 🙂

Advertenties

Een gedachte over “kiessysteem

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s