verslag

jaja, de werkmens. ‘tis een aanpassing. en dan nog 3 dagen geen internet thuis, dus ook geen uitlaatklep op dit fijne medium!!!
Maar dus, de eerste dag was een huildagje. ’s ochtends in de auto, toen een vriend belde om mij proficiat te wensen stroomden de tranen over mijn wangen terwijl ik enthousiast probeerde te klinken, toen ik naar huis reed en tijdens het bellen naar huis mijn zoontje hoorde kirren op de achtergrond, in bed omdat ik het niet zag zitten hem elke dag achter gelaten. Dinsdag heb ik hem niet meer los gelaten, woensdag ging het al iets beter en vandaag mag hij al terug vrij kruipen 😉
Het werk is een uitdaging en een volle dagtaak. Gelukkig maar want ik zou het anders niet overleven. Ondertussen hangt er al een leuk fotootje van Daan op mijn bureau. De collega’s vallen ook goed mee.
Je mag er niet te lang bij stilstaan want dan voelt het helemaal debiel dat je iemand anders op je kind laat passen terwijl jij geld gaat verdienen om dat te betalen…
Strakjes gaan Daan en ik lekker in bad en dan nog wat leuke quality time!

Advertenties

Een gedachte over “verslag

  1. Je mist ze verschrikkelijk hé, die kleintjes… Maar als het een troost mag zijn: je wordt het ook wel een beetje gewoon. Natuurlijk heb ik wat gemakkelijker spreken omdat ik alle schoolvakanties samen heb. Maar toch… Genieten van die bad- en speelmomentjes!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s