gevangene

Ik ben echt ten einde raad. Ik ben gewoon gevangene van mijn eigen huis/kind.
Iedereen die kindjes heeft en naar buiten kijkt, krijgt spontaan zin in een lekkere boswandeling, baby lekker ingeduffeld, mama met flinke pas de wandelwagen voortduwen, knisperende bladeren onder de voeten en wielen, niets dan vrolijke gezichten ware het niet dat Daan NIET maar dan ook echt NIET in de buggy wil. Die zet het dan onmiddellijk op een krijsen, de laatste tijd probeer ik dan toch 5 minuten te wandelen met de ijdele hoop dat hij het dan wel leuk zal beginnen vinden, maar niets is minder waar. Hij krijst dan gewoon nog harder, en harder tot ik het niet meer kan uithouden, hem uit de wandelwagen haal, op mijn arm neem en zo terug naar huis loop. Mensen die niet beter weten zouden me kunnen verdenken van kindermishandeling.
Dit is echt echt triestig 😦 en ja ik heb zo’n draagzak maar om daar nu een uur met te gaan wandelen, dat is het ook niet, en daarmee naar de winkel heb ik ook al gedaan maar dan ben je gewoon een muilezel.
Weet je, toen hij nog geen maand was en niet in de draagwieg wou zei de kinderarts en vroedvrouw dat hij gewoon wat ouder moest zijn, dat hij zich wat verloren voelt, ondertussen is hij 4 maand en hij wil het nog steeds niet 😦
Alle wijze raad welkom

Advertenties

5 gedachtes over “gevangene

  1. Moeilijk. En inderdaad, je kan geen muilezel blijven spelen, dat is te zot. Jammer genoeg kan ik je niet helpen! Ik hoop dat het snel betert voor jullie:)

  2. Goh, ik zou dat ook vreselijk jammer en frustrerend vinden. Wel bizar dat hij zo fel reageert, ik zou ook begot niet weten waarom :s

    Waarschijnlijk wel al geprobeerd met hem af te leiden met speelgoed of zo? Of hij heeft toch geen reflux waar hij last van heeft als hij helemaal plat ligt? Of eens proberen of hij liever op zijn buik ligt in de draagwieg? Beide laatste opties in de veronderstelling dat je zo een draagmand gebruikt om te gaan wandelen.

    Pff, moeilijk! Ik hoop echt dat het nog betert.

  3. Hij zal het vroeg of laat wel leren. Voor jou duurt dat nu allemaal een eeuwigheid, maar voor de buitenwereld vliegen de maanden voorbij.
    Het heeft bij Thijs geduurd tot ‘ie een jaar was voor hij ’s nachts doorsliep. Toen leek het alsof hij het nooit zou kunnen, nu herinneren we het ons nog amper (hoewel Klaas dezelfde toer opgaat). Ik heb Thijs maandenlang elke zaterdag naar de markt gedragen (én terug, met dan nog eens zakken vol groenten en ander spul) omdat hij niet langer dan vijf seconden in zijn buggy wilde blijven zitten.
    Er zit dus niet veel anders op dan muilezel te blijven spelen tot ‘ie vanzelf bijdraait, vrees ik. Je kan dat dan tegen hem gebruiken als je binnen veertien jaar sigaretten op zijn kamer vindt: “Heb ik u dààrom maandenlang rondgezeuld als een muilezel!” 😉

  4. Je kan ook eens proberen hem in een gewone buggy op een redelijk platte stand te leggen. Dan zien ze veel meer… Misschien vindt hij dat leuker? En een draagdoek is geen optie? Zo kon ik heel lang rondlopen, zalig je kindje zo dichtbij… En zelfs met Klaas (al een flinke 10 kilo) gaat dat nog vlot.

  5. @An en toon: ik draag hem nog vaak in draagdoek of zak. Maar om een uurtje met te gaan stappen vind ik het echt wel zwaar, ik zal een zwakke rug hebben :-s maar ik heb geduld (hmmm) en tijd en anders zal hij nog veel mogen stappen van zodra hij dat kan 🙂
    En als hij 14 is zal hij nog veel mogen aanhoren (hihi)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s