kindvriendelijk

Ok, ik ben ook schuldig. Ik begreep het niet dat vriendinnen met kinderen hun telefoon niet opnamen, soms pas dagen nadien terug belden, geen smsjes meer stuurden, plots niet meer meegingen etc. Nu ik zelf mama ben begrijp ik dit uiteraard 100% en moet ik sommigen van hen echt wel proficiat wensen met hun moed om kind van hier naar daar mee te slepen. Ik geraak de deur nog steeds niet makkelijk uit. Nu een baby hebben die niet in de maxicosi wil en ook niet graag in zijn voiture ligt is natuurlijk ook niet bevorderlijk voor buiten willen maar soit dat ter zijde.
Om te komen tot mijn punt dat onze maatschappij absoluut niet kindvriendelijk/mamavriendelijk is. Oh ja we hebben zwangerschapsverlof en ouderschapsverlof maar zoals we weten zijn de meeste werkgevers daar niet happig om. Mijn baas had het best moeilijk toen ik hem ging vertellen dat ik zwanger was en hij maakte daar geregeld een rotte opmerking over. Het is oa. ook één van de redenen dat mijn contract niet meer “kon” worden verlengd… Mijn man grapt leuk maar ook enigzins ernstig dat je als ouders geen tijd meer hebt om je druk te maken in het feit dat onze samenleving niet kindvriendelijk is en dat daarom het rijk is aan de vrijgezellen, kinderloze stellen, mannen/vrouwen die zich niets aantrekken van hun kroost.
Om te beginnen bij voetpaden die zelden breed genoeg zijn en zelden effe liggen en om te eindigen bij de miezerige 15 weken zwangerschapsverlof. Als ik werk vind tegen het einde van mijn zwangerschapsverlof dan is mijn kleintje amper 3 maanden. Dan moet hij heelder dagen naar de crèche! Waarom niet op zijn minst een maand meer zodat je babietje op zijn minst aan de vaste voeding is begonnen. Waarom niet tot 6 maanden, als ze zelfstandig kunnen zitten en rollen en beginnen kruipen zodat ze zich op zijn minst kunnen verplaatsen in de creche ipv overgeleverd te zijn aan de oppasser om hen te verleggen. Ik mag er nog niet aan denken. Ik heb er in Duitsland nog met gelachen, vandaag vind ik het jammer dat we het niet hebben: vrouwenparkeerplaatsen, niet omdat we niet kunnen parkeren maar je hele hebben en houden uitladen met naast je een idioot die zich zo goed als tegen je wagen heeft geparkeerd is niet alles.
Dus als kinderen zo belangrijk zijn en zo waardevol zijn en belangrijk etc waarom hebben we er dan zo weinig aandacht voor hun omgeving en ook de omgeving van de ouders? Zouden er niet wat minder ADHD kindjes in de klas zitten als mama en papa niet voor dag en dauw in de file moeten gaan staan om op een uur te starten met werken en ’s avonds in allerhande opvang moeten blijven omdat mama en papa in de file naar huis zitten? zouden er niet minder leerstoornissen zijn, minder obese kindjes, minder eenzame kindjes? Waarom vergeten we wat we zelf belangrijk vonden tijdens onze kindertijd? Is het geen tijd om aan de alarmbel te trekken?

Advertenties

4 gedachtes over “kindvriendelijk

  1. Tja, hoeveel mensen gaan er niet vrijwillig uren in de file staan om een paar honderd euro meer te verdienen? Hoevelen werken zich niet te pletter om een vakantie te kunnen betalen waar ze dan gaan ontstressen?
    De bedrijfswereld wil dat we allemaal meer en langer gaan werken, liefst voor minder geld. Van het ouderschapsverlof wil men af. Renderen moeten we, en kinderen en hun niet-werkende mama’s en papa’s renderen nu eenmaal niet. Toch niet nu, onmiddellijk. Ik vraag mij dan af wie er binnen dertig jaar bij al die bedrijven gaat werken of hun producten gaat kopen.

    Ik ben alvast gestopt met die waanzin en ben blij dat de bedrijfscultuur bij mij op ’t werk ook ingesteld is op een goed evenwicht tussen werk en thuis en op de vanzelfsprekendheid dat mensen nu eenmaal kinderen krijgen.

  2. Hierbij een aantal vrij drastische opties, maar misschien is er wel ergens iets dat je op ideeen brengt.
    -Word ‘mumpreneur’, begin je eigen (thuis)bedrijfje, alleen of met gelijkgezinden, al dan niet via internet. Dingen die lijken te werken; kinderkleding, alternatief speelgoed, geschenken, uitnodigingen op bestelling (en daar ben jij blijkbaar goed in), foto’s bewerken, …
    -Word Tupperware-lady, of een demonstratrice van iets anders. Je kan werken zoveel of zo weinig als je wil, en wanneer je zelf wil, niet wanneer ‘de baas’ het wil
    – Ga in het onderwijs. Dan heb je tenminste de vakanties al (alhoewel ik die toch niet wil overroepen), en ’t is daar ook iets makkelijker om ouderschapsverlof e.d. op te nemen.
    – Verhuis naar Scandinavie: 12 maanden betaald zwangerschapsverlof, die eerlijk verdeeld kunnen worden tussen mama en papa.
    – Verhuis naar Australie: Je krijgt weliswaar wettelijk maar 6(!) weken betaald zwangerschapsverlof, maar een werkgever is verplicht om je 12 maanden onbetaald verlof te geven als jij dat wil. Als je buiten de grote steden blijft, is wonen en leven hier vrij betaalbaar, en kom je makkelijk rond met 1 ouder die voltijds werkt en eentje halftijds. Voor de rest veel parken en op bijna elke straathoek een speeltuin.

  3. Natuurlijk doet het een mama pijn wanneer ze haar kindje moet “afgeven”. Je gaat er immers van uit dat jij degene bent die best weet wat er met je kind moet gebeuren. Toch is dit het lot van “mama ( en papa) zijn. Je moet je kind voortdurend delen met anderen en je kan maar hopen dat deze mensen hun verantwoordelijkheid nemen. Dat is het leven! Je gaat er best van uit dat anderen ook wel beseffen dat jouw kind je hoogste goed is. Informeer je altijd heel goed over de personen waaraan je je kleine schat gedeeltelijk toevertrouwt, zo krijg je zelf ook wat rust. En je zal er toch mee moeten leren leven dat anderen ook hun zeg gaan hebben over ons Daantje, het kan hem alleen maar ten goede komen. Overbeschermen is ook schadelijk!!!
    Maar ik ben er volledig mee akkooord dat hij nu nog zo klein is om al weg te brengen. Ik had het geluk dat ons moeke de kindjes kon opvangen, haar kon ik volledig vertrouwen. Daarbij had ik ook nog de uitgelezen job om er altijd te zijn voor kinderen. Ik heb dus misschien niet direct recht van spreken maar toch….
    Een beetje los komen van elkaar is een fase waar zowel kind als mama ( en papa ) door moeten, hoe erg we dit ook vinden. Til er niet té zwaar aan want dan is het leven als mama op den duur niet meer draaglijk.
    Bekijk vooral de leuke dingen van het “mama zijn” en pieker niet te veel over de rest, aan een piekerende mama heeft onze kleine spruit ook niet veel hé.
    Veel succes in de zoektocht naar een passende baan!
    je bezorgde mammie.

  4. Hey ik voel met je mee. Alle begrip.
    Loslaten is een heel moeilijk moment. Maar er is al een klein beetje beterschap.
    Vroeger was het bijna een schande als je voor jezelf koos en niet direct voor de kinderen en je rol als moeder.
    Zonder woorden werd je in de rol van ‘minder goede moeder’ gedwongen. Bleef je dan thuis voor de kinderen dan was het al niet veel beter. Je verloor status, carriére en geld.
    Schuldgevoel zat gratis bij je geboortepakket.
    Er is al veel meer belangstelling voor de problemen van vrouwen en moeders. Als ik nu de kinderopvang vergelijk met 30 jaar geleden dan is het verschil enorm.
    Nu is een kinderopvangcentrum leuk om te zien. De vrolijk ruimtes lachen je toe. Competente verzorgsters en niet te veel baby’s.
    Dat was vroeger anders. De plaats waar ik jou en je broertje zou moeten achterlaten rook naar urine en er lagen 20 kindjes van alle leeftijden in ijzeren bedjes met spijlen en hier en daar eentje aan het huilen. Weet waarom ik verlof zonder wedde nam voor jou en Jordi.

    Maar keerzijde … In sommige culturen groeien kinderen veel meer gemeenschappelijk op en genieten volluit van de omgang met broertjes en zusjes en nichtjes en neven en allerlei ander grut van groot tot klein. gelijk een ‘creche’!

    Maar je hebt gelijk dat de onze maatschappij nog altijd niet voldoende kind- en moedervriendelijk is, maar het is al véél verbeterd.
    We komen van ver. We hebben eerst een plaatsje als vrouw moeten veroveren en nu opnieuw als moeder….
    We vertegenwoordigen de helft van de maatschappij en we moeten onze stem nog altijd laten horen…
    Hoe zit dat nu eigenlijk met onze emancipatie (op alle gebied).
    Gelijk welke wet zou er dankzij onze meerderheid onmiddellijk moeten worden goedgekeurd. en toch….

    Niet over zagen… genieten van ons Daantje nu hij alle dagen bij jou is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s