borstvoeding (2)

Mijn kleine ukkepuk heeft de borst gevonden, met en zonder tepelhoed. Naar gelang hij er zin in heeft. Ze hadden mij in het ziekenhuis verteld dat sommige baby’s na 3 weken, als ze wat steviger zijn, plots wel terug aan de borst willen eten en terug happen en die van mij heeft dat begrepen.
Dus voor al die toekomstige mama’s out there, hier even het relaas van de borstvoedingssaga:

week 0
Daan eet af en toe wel maar meestal niet aan de borst. Mama kolft af wat ze heeft en voedt haar zoontje met koffielepeltje en cup wat ze heeft kunnen produceren. Tegen dag 4 komt de melkproductie goed op gang (met dank aan borstvoedingsthee van Weleda te verkrijgen in de bio winkel) De melk spuit er letterlijk uit. Mijn ventje vindt zo’n cup wel ok en heeft al snel door dat hij met zijn kleine vuistjes dat cupje nog sneller in zijn mond kan gieten met krampen, boertjes etc als gevolg.

week 1
thuis stoppen we met die cups. Daan verslikt zich de hele tijd en we kunnen hem telkens helemaal verschonen omdat hij en wij er gegarandeerd een zooitje van maken. De flessendoppen die we in het hospitaal meekregen om op de kolf flesjes te plaatsen laten teveel melk door waardoor het voeden veel te snel gaat. We trommelen de Mammie op om van de geboortelijst de Avent flesjes te gaan halen omdat dat trager drinkt. We trekken naar de osteopaat om eens te kijken waarom hij niet graag aan de borst ligt. Vooral het liggen dan. De osteopaat verricht wonderen want hij drinkt ter plaatse onmiddellijk van de borst. De vreugde is van korte duur. Thuis wil hij al niet meer. Als hij honger heeft wordt hij bijna hysterisch dus lang proberen heeft geen zin. Van de vroedvrouw krijg ik de suggestie om Daan aan te leggen met tepelhoedjes. Dat lukt aardig en mama denkt dat we zijn vertrokken. Dat weekend ontwikkel ik koorts ten gevolge van een borstontsteking. Ik ben op en kapot. We schakelen terug over op flesjes om mij wat rust te gunnen. Ik kolf ondertussen af gelijk een koe en begin mij ook zo stilaan te voelen.

week 2
Ik ben nog herstellende van de borstontsteking en Daan krijgt al zijn voedingen uit een flesje. Stilaan vermindert mijn melkproductie. Ik ben helemaal de kluts kwijt. In paniek bel ik de vroedvrouw die mij borstvoedingsthee aanraadt of in het slechste geval motilium dat als bijwerking het op gang brengen van melkproductie heeft. Met de thee lijkt het allemaal weer op gang te komen en ben ik terug wat geruster. Ik krijg de raad Daan gewoon meer aan te leggen en dan lukt dat wel. Ik start tegen het einde van deze week terug met de tepelhoedjes en probeer terug meer zelfvertrouwen te kweken. We gaan nog eens naar de osteopaat die nogmaals wonderen verricht met mijn ventje. De vroedvrouw komt nog eens langs en meet en weegt Daan. Alles pikko bello. Mama heeft zeker genoeg melk.

Week 3
Tot vandaag alle voedingen aan de borst met tepelhoedje. Ik vind borstvoeding tijdrovend en zeer intensief. Ik heb het gevoel dat ik niet genoeg melk geef maar de vroedvrouw verzekert mij dat het allemaal prima verloopt. Maatstaf is het aantal plas en kak pampers die elkaar nog steeds goed opvolgen en natuurlijk een tevreden ventje. En ongelooflijk maar waar, hij heeft al een paar voedingen gewoon aan de borst gedronken!
Met mijn man wordt afgesproken dat als ik het eens beu ben ik gewoon moet kolven en dat hij dan wel onze zoon eten zal geven zodat ik er niet altijd mee moet zitten. Dat geeft mij peace of mind, het idee dat ik toch nog zal weg kunnen.

En is het dit nu allemaal waard? Wel ik weet het nog niet goed. Langs de ene kant vind ik het belangrijk om mijn zoon de beste start mogelijk in het leven te geven. Ik ben een believer wat betreft borstvoeding en geloof dat wat de natuur zelf heeft voorzien ook het beste is. Hij heeft geen krampen, geen reflux, geen moeilijke stoelgang, geen koliek en ik kan hem met de borstvoeding rustig krijgen als hij een moeilijk moment heeft. Dus wat dat betreft is het het zeker waard. Aan de andere kant vond/vind ik het vermoeiend, tijdrovend en intensief. Maar misschien is dat ook zo met flessenvoeding en moet ik gewoon nog even geduldig zijn nu het eindelijk allemaal wat op gang komt.

Ik had het graag geweten dat het zo’n battle is. De lessen op voorhand geven je wel de theorie mee maar mij hebben ze niet verteld dat het zo’n hassle kon zijn. En dan mag ik nog niet klagen aangezien geen kloven, spruw, enz.

For all you ladies out there. Het is echt een keuze die je op voorhand moet maken en moet achter staan want anders lukt het niet…

Advertenties

2 gedachtes over “borstvoeding (2)

  1. Mijn grootste respect! Als ik lees met wat een moeite en geduld je dit allemaal doet. Dan was het bij mij allemaal poepsimpel. Ik kolf zelden en vind het dan al zo’n vreselijk gedoe.
    In één ding kan ik je misschien wat geruststellen. In het begin (de eerste 6 weken ongeveer) duren die voedingen erg lang (Thijs deed er ongeveer een uur over) en ben je idd. precies steeds aan ’t voeden. Een uur eten, 2 uren ertussen, weer een uur eten, enz. Volgens mij ook een trucje van de natuur om de mama voldoende te laten rusten…
    Maar dan begint de pret! Op 10 min. à een kwartier gedaan met een voeding en geen fles moeten prépareren en meesleuren. Jullie zijn echt goed bezig! En dat troosten als ze het moeilijk hebben, vond ik ook een GROOT pluspunt van borstvoeding.
    Daan mag zich gelukkig prijzen met alle moeite die je ervoor over hebt! Chapeau!

  2. Blijven gaan ! Het is inderdaad niet leuk dat het in begin niet ‘natuurlijk vlot’ verloopt, maar achteraf is het zo’n gemak. Het is het beste cadeau dat je hem kan geven (kwa weerstand enzo) !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s