borstvoeding

gisteren was ook ons laatste bezoekje aan de vroedvrouw om na de uitleg over de bevalling en arbeid ook nog wat meer informatie te krijgen over borstvoeding geven. Het werd een geanimeerd gesprek met vooral veel vragen van mijn kant.
Ik vind dat er over veel dingen zeer snel wordt over gegaan. Vragen die ik mij stel: “waarom noemen ze een baby’tje dat met zijn hoofd naar boven ligt een sterrenkijker?” “wie heeft er eerst aan gedacht om de navelstreng langs twee kanten af te binden?” “waarvoor dienen die witte knobbeltjes op het tepelhof” (aka kliertjes van Montgomery die blijkbaar er helpen voor zorgen dat je tepelhof zacht en smooth blijft en een geur verspreiden zodat je baby uit 1000 borsten de jouwe kan herkennen), nog zoiets, je melkproductie loopt gelijk met de vraag van je baby, hoe kan je dan voldoende afkolven voor als je eens wegmoet en je baby bij iemand anders laat?
Ik vond het ook grappig dat zowel de vroedvrouw als gynaecoloog gisteren zeiden, “de bevalling gebeurt op jouw tempo, jij kiest hoe je wil bevallen”… hmmm… nu ik ben nog nooit bevallen, hoe in godsnaam moet ik dan weten hoe ik wil bevallen?! Mijn partner ligt dan half in deuk omdat die het verbouwereerde gezicht van de gyn en vroedvrouw moet aanschouwen en ondertussen begrijpt hoe dat hersensysteem bij mij werkt. Voor mij is kiezen een rationele keuze maken waar je de voor en nadelen in afweegt en dan beslist wat je wil doen. Dat kiezen ook kan betekenen, “je lijf zal wel doen wat het wil doen en je moet je daaraan overgeven” is voor mij vandaag nog iets dat ik niet kan begrijpen. De gyn heeft is naar mij gekeken alla “gij weet nog niet wat er u te wachten staat” en dan naar mijn partner alla “gij hebt er daar een specialleke vast”. De vroedvrouw herpakte zich na twee maal met haar ogen te knipperen en heeft mij overtuigd dat ik het maar gewoon moest ondergaan, dat het eigenlijk niets met zelf kiezen te maken heeft maar dat zij mij wel zouden begeleiden in hetgeen mijn lichaam wil. Ik ben er nog steeds niet helemaal uit maar ik moet wel zeggen dat ik uitkijk naar een blijkbaar ongelooflijke “oerinstinct” ervaring waar mijn lichaam het dus gaat overnemen van dat rationele brein van mij. I’m in for a treat 🙂

Advertenties

2 gedachtes over “borstvoeding

  1. Ik vond het de 2de keer veel gemakkelijker om mij mee met de stroom te laten voeren. Bij de eerste bevalling bleef ik ook heel rationeel alles mee regelen. Vroeg de vroedvrouw aan mijn vriend of we een pyjama bij hadden voor ’t kindje, antwoordde ik waar die te vinden was en welke ze moest nemen. Tot ze uiteindelijk zei: “Mevrouwtje, wij zullen het hier wel regelen, concentreer u maar op de weeën” 🙂 Bij de tweede bevalling heb ik alles veel bewuster gevoeld. Bij de eerste was ik bij ’t persen wel zo ‘weg’ dat ik niets eens in de gaten had dat ik geknipt was en dat de nageboorte er al uit was. De tweede keer voelde ik echt het kindje eruit glijden, heel anders…

  2. Inderdaad, je zal deze keer je lichaam moeten laten beslissen waar, wanneer en hoe. Controle verliezen kan ook een heel boeiende ervaring zijn. Vanaf het moment dat je mama wordt heb je zowiezo al veel minder controle en zal flexibiliteit de rationaliteit vervangen in het dagelijkse leven. Maar dit alles zal zich met veel liefde voltrekken.
    Kort gezegd… unieke ervaring ..
    Misschien een cliche maar zo waar…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s