anticipation

Sinds juli zijn we gestart met het proberen maken van een kindje. Vandaag was de derde keer dat het “raak” kon zijn. Maar het is het nog niet. Alhoewel ik weet en besef dat het maken van een kindje een lang proces kan zijn had ik verwacht binnen de drie maanden zwanger te zijn. De voorbeelden in mijn omgeving zijn legio, iedereen die ik ken was zwanger na max. drie keer proberen. Wij hebben blijkbaar wat meer kansen nodig. Vanmorgen heb ik voor de eerste keer een predictor gebruikt. Gewoon voor de fun want mijn maandstonden zijn regelmatig als een klok en ik had ook gewoon kunnen wachten tot nu. Het wachten op het streepje moet hetzelfde gevoel zijn dat een kind voelt wanneer het met Sinterklaas naar beneden mag om te kijken of er cadeautjes liggen. Ik weet het niet 100% zeker omdat Sinterklaas bij ons niet echt een bedoening was, de eerste keer dat er bij ons thuis een schoen is gezet was ik al 13jaar, de leeftijd waarop de meesten weten dat “hij” niet bestaat.
Maar daar stond ik dus vanmorgen met Koen te wachten op de streepjes. Maar er kwam er maar één. Met een lach en een grap was de eerste teleurstelling snel weg maar toch blijft het even hangen. Soms vragen andere vrouwen me of ik geen spijt heb dat we het hebben aangekondigd dat we gingen proberen voor een kindje omdat nu iedereen weet hoe lang het gaat duren etc. Maar dat heb ik niet omdat ik er nu openlijk over kan praten.
Ik leer vandaag bij dat ik wederom mijn lichaam niet kan plannen en dat van mij kennende zal ik op het meest onmogelijke moment zwanger worden en zijn. De geschiedenis toont dat ik enkel iets voor heb wanneer het echt ECHT niet de moment is.  
Afwachten wat het volgende maand geeft.

Advertenties

2 gedachtes over “anticipation

  1. Babies, een mondvol. Dat ondervind ik wel met ons bijna 3 weken oude pruts Nora. Dan kan je niet anders dan leven op het tempo van je kind, willen of niet. Al lukt dat multitasken in het huishouden voorlopig behoorlijk 😉 Gelukkig met de hulp van ouders, schoonouders en mijn ventje. Al is het niet altijd makkelijk voor mezelf om hulp te aanvaarden…maar gewoon aanpakken en genieten van meer quality time met je kleine: ze worden zo snel groot meneer !

  2. Het leven is niet te plannen !
    het is als rondgaan met een schaal met koekjes … diegenen die smachten naar een koekje kunnen erachter fluiten, diegenen die koekjes weigeren worden aangepord om er toch maar eentje te nemen. Wie snapt dit nog?
    Vroeger, zo’n dertig jaar geleden (‘kweet het, ‘kweet het .. het is lang geleden) was er steeds commotie omtrent de vraag ‘Ik zal toch niet zwanger zijn zekers’ …. vlug testen of er toch niet één zaadcel alle zorgvuldig genomen voorzorgsmaatregelen omzeild en verschalkt had. Oef een zucht van opluchting wanneer er weer een maand was gepasseerd zonder ‘leven te verwekken’. Het was steeds een klein huzarenkunst. Diegenen die de dans niet konden ontspringen werden meewarrig aangekeken….!
    Wat een klein pilleke al niet teweeg heeft gebracht.

    Maar als toekomstige oma heb ik natuurlijk een totaal andere kijk op de zaak !
    Hoe meer kleinkinderen, hoe meer vreugd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s