ziekjes (3)

Onze kleine man doet het niet zo denderend Hij wil niet veel eten, is doodmoe maar kan niet slapen zonder twee beschermende armen om hem heen, en dat aerosollen en doorspuiten van zijn neusje zijn niet zijn meest favoriete momenten van de dag. En ik denk dat hij ook wat last heeft van zijn buikje omdat hij enorm veel kaka pampers heeft en ik denk dat mama het sinds vandaag ook heeft zitten… Kiezen tussen je huilend kindje of zelf naar het toilet, het blijft moeilijk. Tot nu toe alles nog in evenwicht :-s

ziekjes (2)

Het is bevestigd door de kinderarts, infectie van de luchtwegen. Nog een weekje geen creche wegens nog meer infectie gevaar. Nu spuiten we physiomer dat het een lieve lust is en aerosollen we minstens 3 keer per dag. De physiomer is echt aandoenlijk, zo verschieten dat hij telkens doet, gelukkig is zijn neusje daarna wel helemaal vrij voor eventjes zodat hij kan eten, in slaap vallen, eventjes spelen… Voor ons was het onze eerste lange nacht met een ziek kindje, de eerste van nog vele in het vooruitzicht. Om 4 uur zijn we dan uiteindelijk alle drie uitgeput in slaap gevallen in het grote bed om pas om 9h het eerste oog terug open te trekken. Binnen een week zou het beter moeten gaan, afwachten hoe mama en papa het er vanaf brengen…

Ziek

We hebben het weekend dan toch overleefd… Ik voelde me vorige week niet echt in mijn sas en onzen Daan voelde dat maar al te goed. Als mama zich niet goed voelt dan voelt het hele gezin zich niet 100%. En boy oh boy. Tegen zaterdag middag had ik 39° koorts en zweette ik mij letterlijk te pletter. Toen na twee Dafalgans en 5 uur diepe slaap om middernacht mijn koorts piekte tot 39,5° besefte ik dat er iets goed mis was. We hebben er de volgende dag de dokter van wacht bijgehaald die er op stond te kijken gelijk nen hond op een zieke koe. Het waren wat teveel symptomen bij elkaar en hij vond het wat moeilijk om een diagnose te stellen. Het kon Mexicaanse Griep zijn maar ook een borstontsteking of misschien iets met mijn baarmoeder. Ik was er in ieder geval niet gerust in. Dus wij naar spoed. Daar hebben ze duidelijk vastgesteld dat het geen Mexicaanse griep was maar wel een infectie van waarschijnlijk mijn borst. Echt 100% uitsluiten konden ze niet maar daar die pijn deed en er rood uitzag zal het dat wel zijn… Een paar dafalgans later en een gestarte antibiotica kuur is mijn koorts gezakt en ben ik terug helder bij geest. Strakjes moet ik terug op controle om te kijken of de infectie verbetert of niet. We zullen zien.

opgelucht

Dubbel opgelucht.
Dankzij het paardenmiddel “antibiotica” en niocitronnekes kan ik sinds een week terug enigszins vrij ademen. Dwz voor diegenen die mij niet hebben gezien de voorbije dagen. Ik kan meer dan 1 keer achter elkaar ademhalen zonder in hoesten uit te barsten of mijn neus te snuiten. Het is nog niet over maar al beter. Dokter zegt dat het van die mega bacterieën van het rusthuis is dat ik zo ziek ben. Blijkbaar, hoe zwakker je bent hoe sterker bacterieën kunnen worden en dan kan je daar als gezonde jonge mens nogal geveld door worden.

Tweede opgelucht, een beetje dubbel, maar het is nog niet raak. Ik ga eerlijk zijn dat heel het gebeuren me toch meer aangrijpt dan oorspronkelijk gedacht. En toen dan bleek dat het nog niet zover was, viel er toch een beetje een pak van mijn hart. Alsof we een goede generale repetitie hebben gehad en dat het nu ok is. Het is zoals opmoeten om te gaan spreken en ze verkeerdelijk eerst jouw naam afroepen, de zenuwen grijpen je rond de keel, je maag draait dubbel om, en dan blijkt dat je nog niet op moet, dat je nog een beurt mag wachten. En tegen dat het dan zover is, zijn de ergste zenuwen gezakt en blijkt het een fluitje van een cent.
Kortom, dubbel opgelucht en nu hup met de geit, we zijn der helemaal klaar voor

§&@çà(%£$

What a week. Vorige week voelde ik mij een beetje pips. ik dacht dat een dagje (dinsdag) in bed uitzieken mij erbovenop ging helpen en dat leek ook te lukken. En toen waren er de activiteiten… vele activiteiten… Vrijdag was er SATC, zaterdag een uit de hand gelopen BBQ, zondag een uit de hand gelopen feestje, maandag een fotoshoot en weer BBQ, dinsdag feestje van de LIONS, gisteren een zeer laat avond vergadering en vanmorgen het verdict van de dokter: officieel ziek. Een onverzorgde neus keel en oorontsteking die al lang aan het aanslepen is en mij volledig heeft uitgeput. Raad van de dokter: sneller langskomen en stoppen met stoer doen. Moraal van het verhaal naar mijn mening: feestjes beter spreiden. Al dat zuipen en laat opblijven is echt niet meer voor mij. Vroeger recupereerde ik in het weekend van een weekje op kot in Antwerpen, vandaag heb ik het gevoel de week nodig te hebben om van het weekend te recupereren. We worden oud   

Beter

Amaai, zo slecht als de voorbije dagen heb ik me in jaren niet meer gevoeld. Ik was echt leeg. Een of ander buikvirus heeft me geveld voor 4 dagen. Het enige voordeel dat ik zie is dat ik een kilootje ben afgevallen maar eerlijk gezegd weegt het niet op tegen alle afgezegde plannen. Ik had vrijdag een dagje verlof genomen om gezellig wat te prullen thuis en huisjes te gaan bezichtigen. ’s Avonds zouden we gaan eten met mensen die Koen kent en zaterdag wou ik op mijn gemakje gaan shoppen en kuieren of afspreken met mijn vriendin en ’s avonds naar het galabal van Rotaract Dendermonde alwaar ik wou gaan opscheppen met mijn fantastische nieuwe kleedje van Karen Millen . In plaats daarvan lag ik om 8h30 in mijn bed. Zondag dacht ik aan de beterhand te zijn en tot de middag leek dat echt zo maar dat was buiten mijn dierbaar virus gerekend. Dat had blijkbaar een rustpauze ingelast om daarna medogenloos hard toe te steken. Ik weet nu wat de doorlooptijd is van water in je lichaam, exact 5 minuten wat naar mijn mening vrij snel is considering the distance. Op zo’n momenten moet ik eerlijk toegeven dat ik blij ben dat ik dan alleen maar aan mezelf moet denken en lekker zielig kan doen.