3 dagen al ben ik mama. Het gevoel is absoluut onbeschrijfelijk. Elke keer ik naar mijn hummeltje kijk word ik overmand door ongelooflijke gevoelens waarvan ik het bestaan niet van af wist. We leren elkaar steeds beter en beter kennen, wat een proces is van vallen en opstaan, geven en nemen maar vooral genieten. We zijn al door alle kleine crisismomentjes geweest zoals krampjes, hoge temperatuur (wat wil je met die hittegolf buiten), dorstkoorts, te hoge billirubine etc. Maar al bij al stellen we het ongelooflijk goed. Er zijn nog momenten waarop ik het amper kan geloven dat dat hummeltje van mij is. Van ons is. Dat twee mensen zoiets ongelooflijk kunnen maken. Er wellen dan tranen op van ongelooflijk geluk en immense liefde en dan weet ik Life Will Never Be The Same Again…

juni 28, 2009 at 08:41
Hij is echt super mooi
juni 29, 2009 at 06:50
Ja echt, wat een schoontje!!!
juni 29, 2009 at 14:29
Proficiat! Hij is prachtig!
Ikzelf moet nog wachten tot begin september en jouw weblog maakt het wachten des te mooier…
juni 29, 2009 at 17:58
zo’n lief klein schatteke!
juni 30, 2009 at 14:07
Het is het echt allemaal waard! Het is niet allemaal rozegeur en maneschijn maar het is het allemaal waard!
juni 30, 2009 at 15:16
het is echt wel een mega schattig manneke
straks is informeren bij Marie hoe lang ik eigenlijk nog moet wachten
juni 30, 2009 at 15:25
Welkom in de wondere wereld van de mama’s!
juli 7, 2009 at 21:37
zo’n schooooon ventje!
juli 29, 2009 at 10:38
Proficiat! Wat een schoon ventje.